Σχεδόν τέσσερα χρόνια αντιδήμαρχος κοινωνικής πολιτικής του Δήμου Λαρισαίων, θέση με την οποία με τίμησε ο Δήμαρχος μας, Απόστολος Καλογιάννης και δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
Τέσσερα χρόνια καθημερινής μάχης απέναντι στην φτώχεια, στις ανισότητες, ώστε να μην μείνει κανένας συμπολίτης μας πίσω.
Τέσσερα χρόνια που τα ζήσαμε όλα, το πώς πάγωσε ο χρόνος με την πανδημία, πώς ανατράπηκαν όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα, η αγωνία, ο φόβος, οι απώλειες, το lockdown, το δεύτερο lockdown.
Κι όμως εμείς εκεί, με πρωταγωνιστές τους εργαζόμενους στο Δήμο, να λέμε δεν θα νικήσει κανένας ιός την αλληλεγγύη, να βρίσκουμε τρόπους να συνεχίζουμε τις διανομές μας, γειτονιά γειτονιά, σπίτι σπίτι, χέρι χέρι.
Ενόψει της υποψηφιότητάς μου στις εθνικές εκλογές αποχαιρέτησα το Δήμαρχο και τα στελέχη του Δήμου. Μίλησαν λιγότερο τα λόγια, τα ευχαριστώ, και περισσότερο τα χαμόγελα, οι αναμνήσεις, οι αγκαλιές και κυρίως τα δάκρυα.
