Δριμεία παρέμβαση στη δημόσια συζήτηση που εξακολουθεί να απασχολεί την πόλη της Λάρισας, σχετικά με την ‘Οικία Αλεξάνδρου’, πραγματοποιεί η Ευαγγελία Λιακούλη, Βουλευτής Λάρισας και Τομεάρχης Δικαιοσύνης, Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, η οποία πρωτοστάτησε στην ανάδειξη του θέματος και στον χαρακτηρισμό του κτιρίου ως «διατηρητέου».
Ειδικότερα στην παρέμβασή της η κ. Λιακούλη, επισημαίνει τα εξής:
«Παρακολουθώντας τις τελευταίες ημέρες την έξαρση των δημόσιων αντιπαραθέσεων, τις εκατέρωθεν οξείες ανακοινώσεις, τις δικαστικές διαμάχες και τις …όψιμες πολιτικές τοποθετήσεις γύρω από την πολύκροτη υπόθεση της ‘Οικίας Αλεξάνδρου’, αυτόματα αναδύεται ένα εύλογο ερώτημα: Δεν κατανοούν κάποιοι, ότι αυτή η πόλη έχει ακοίμητους φρουρούς;
Η προσπάθεια για τη διάσωση της Οικίας Αλεξάνδρου δεν υπήρξε ούτε προϊόν προσωπικών διενέξεων ούτε αποτέλεσμα ευκαιριακών τακτικισμών.
Από την πρώτη στιγμή που έθεσα το ζήτημα στο προσκήνιο, αναλαμβάνοντας τη θεσμική πρωτοβουλία να αναδείξω την ανάγκη προστασίας αυτού του ιστορικού τοπόσημου, ο αγώνας αυτός μετατράπηκε σε ένα πλατύ, συλλογικό κύμα ευθύνης.
Ήταν μια συντονισμένη προσπάθεια που αγκαλιάστηκε θερμά και πλαισιώθηκε από τη μεγαλύτερη μερίδα των επιστημονικών, κοινωνικών και πολιτιστικών φορέων της Λάρισας. Υπενθυμίζω ότι εξαρχής συγκρότησαν ενεργό μέτωπο φορέων και στήριξαν την προσπάθεια ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Λάρισας, ο Δικηγορικός Σύλλογος Λάρισας, το Κοινωνικό Εθελοντικό Δίκτυο «ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ, οι Λαρισαίοι Φίλοι Φιλολάου, η Φωτοθήκη Λάρισας, ο Όμιλος Φίλων της Θεσσαλικής Ιστορίας, το Πολιτιστικό Κέντρο Εκπαιδευτικών Λάρισας (ΠΟΚΕΛ), ο Σύλλογος Φίλων Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας – Μουσείου Γ.Ι. Κατσίγρα, ο Σύλλογος Φίλων Μουσείου Εθνικής Αντίστασης Λάρισας, το Σωματείο Εικαστικών Λάρισας «8» η Ελληνική Εταιρεία Νόσου Alzheimer Λάρισας,το Λογοτεχνικό Περιοδικό «Θράκα», ενώ προστέθηκαν στη συνέχεια εκατοντάδες συλλογικότητες και συνειδητοποιημένοι συμπολίτες μας, που όρθωσαν ανάστημα, για τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής και ιστορικής μας παρακαταθήκης.
Όλοι μαζί δώσαμε επίμονες μάχες απέναντι σε γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, ιδιοτελείς σχέσεις και συμφέροντα και θεμελιώσαμε μια αρραγή θεσμική γραμμή άμυνας για τη διατήρηση της ιστορικής μας κληρονομιάς.
Σήμερα, γινόμαστε μάρτυρες μιας προσπάθειας, ένα μείζον θέμα πολιτισμού και συλλογικής μνήμης να διολισθαίνει σε πεδίο προσωπικών ανταγωνισμών, επιχειρηματικών διενέξεων και πολιτικών ελιγμών της τελευταίας στιγμής.
Το πλέον παράδοξο της υπόθεσης μέχρι σήμερα, ήταν ότι ενώ είχε χαρακτηρίσει αυτοδίκαια ένα υπουργείο το κτίριο ‘διατηρητέο’, παράγοντες της Λάρισας αρνούνταν αυτό να… το αποδεχθούν!
Σήμερα το πλέον παράδοξο –αλλά και επικίνδυνο, κατά τη γνώμη μου- είναι ότι κατηγορείται δημόσια ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Λάρισας από την ιδιοκτήτρια εταιρία ότι κινεί διαδικασίες για την Οικία Αλεξάνδρου, εξαιτίας προσωπικής του αντιδικίας με την εταιρία και ασκείται μάλιστα εναντίον του αγωγή !
Η δήλωση της εταιρίας είναι κατά την άποψή μου απαράδεκτη και καταδικαστέα, καθώς παραβιάζει ευθέως την υποχρέωση του θεσμικού προσώπου και του συλλογικού οργάνου του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων να παρεμβαίνουν για τη διασφάλιση των συμφερόντων της πόλης στην πολιτιστική και ιστορική της κληρονομιά. Είναι επιπλέον απαράδεκτη, επειδή μπορεί να ερμηνευτεί ότι στέλνει «μήνυμα» με πολλούς αποδέκτες, ότι αν η κάθε τυχόν θέση που αφορά στην προάσπιση της πόλης, δεν συνάδει με τα οικονομικά συμφέροντα, θα παραπέμπεται …στα δικαστήρια . Αυτό είναι απόλυτα αντιδημοκρατικό και – κατά την άποψή μου, δημιουργεί μεγάλο ζήτημα στην τοπική κοινότητα και στη διαχείριση υποθέσεων από τους αρμόδιους φορείς .
Στην υπόθεση της Οικίας Αλεξάνδρου, παρατηρείται ότι ορισμένοι, αφού σιώπησαν όταν οι περιστάσεις απαιτούσαν τόλμη, σπεύδουν τώρα… όψιμα, να οικειοποιηθούν αγώνες άλλων ή να μετατρέψουν την υπόθεση σε εργαλείο προσωπικής και πολιτικής αυτοπροβολής. Ας είναι κι έτσι! Ίσως κάποτε καταφέρουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, την ώρα που αυτό απαιτείται…
Τώρα, οφείλουμε να καταστήσουμε σαφές προς κάθε κατεύθυνση: Οι ιδιωτικές αντιδικίες, οι επιχειρηματικές διαμάχες και οι πολιτικές μεταλλάξεις όσων θυμήθηκαν εκ των υστέρων το χρέος τους απέναντι στην πόλη, ουδόλως αφορούν την κοινωνία της Λάρισας. Η ιστορική μνήμη της πόλης μας ούτε συμψηφίζεται, ούτε εργαλειοποιείται, ούτε θυσιάζεται στον βωμό ιδιωτικών συμφερόντων.
Η Λάρισα διαθέτει ‘ακοίμητους φρουρούς’: ζωντανούς φορείς, επιστημονικούς συλλόγους, θεσμικά πρόσωπα και πολίτες με συνείδηση και μνήμη που παραμένουν εδώ, σταθεροί, αταλάντευτοι υπερασπιστές της πολιτιστικής παρακαταθήκης του τόπου μας, διασφαλίζοντας ότι η αλήθεια και το δημόσιο συμφέρον θα υπερισχύσουν κάθε όψιμης υποκρισίας.
Αντί να αναλώνονται λοιπόν κάποιοι σε …λεονταρισμούς, ας απαντήσουν καταρχήν στην κ Εισαγγελέα που ερευνά πώς αποψιλώθηκε το κτίριο, πού βρίσκονται τα πολύτιμα στοιχεία του που απομακρύνθηκαν, ποιοι ευθύνονται γι’αυτό, γιατί εκδόθηκε άδεια κατεδάφισης και γιατί ήδη ανακλήθηκε από το Υπουργείο και περαιτέρω, γιατί παρεμβαίνουν τα τελευταία 24ωρα οι αρμόδιες υπηρεσίες νεοτέρων μνημείων και όλων των συναρμοδίων υπουργείων, ξανά;;;
Και για να μην ξεχάσω- ίσως το σπουδαιότερο :
Δεν φοβάται κανείς μας… ».
