Η καταγγελία έγινε από κάτοικο της περιοχής και δείχνει το πρόβλημα που υπάρχει.
Δείτε αναλυτικά τα καταγγέλλοντα:
“Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο γιατί δεν πάει άλλο. Είμαι κάτοικος Λάρισας, μένω δίπλα στο πάρκο του Αγίου Αντωνίου και το επισκέπτομαι σχεδόν καθημερινά με τα παιδιά μου. Είναι ένας χώρος που, θεωρητικά, προορίζεται για ξεκούραση, παιχνίδι, περίπατο και ηρεμία. Στην πράξη, όμως, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
Μέσα στο πάρκο υπάρχει ένας μικρός δρόμος που εξυπηρετεί το αναψυκτήριο για ανατροφοδοσια και τα δημοτικά οχήματα που μεταφέρουν εργαλεία και εργάτες πρασίνου για τη συντήρηση του. Αντί όμως να χρησιμοποιείται γι’ αυτό, έχει μετατραπεί σε ανεπίσημο χώρο στάθμευσης. Οδηγοί μπαίνουν και κυκλοφορούν μέσα στο πάρκο χωρίς κανέναν σεβασμό. Πολλοί μπαίνουν με ταχύτητα, άλλοι κορνάρουν σε παιδάκια και επισκέπτες γιατί… τους καθυστερούν. Το πάρκο είναι γεμάτο παιδιά που παίζουν, κάνουν ποδήλατο ή τρέχουν ανέμελα όπως πρέπει. Δεν γίνεται όμως να παίζουν με τον φόβο μήπως τα χτυπήσει κάποιο αμάξι.
Έχω ζήσει περιστατικό όπου οδηγός έκανε όπισθεν χωρίς να δει ένα παιδάκι 4 ετών που έπαιζε πίσω του. Μόνο χάρη στης έγκαιρες φωνές μας γλιτώσαμε τα χειρότερα , το αυτοκίνητο σταμάτησε λίγα εκατοστά πριν το χτυπήσει. Ειλικρινά, έτρεμα ολόκληρος μετά το περιστατικό.
Οι οδηγοί που εισέρχονται στο πάρκο είναι συχνά βιαστικοί, ανυπόμονοι και αγενείς. Κορνάρουν στους ανθρώπους για να κάνουν στην άκρη. Τους ενοχλούν τα παιδιά που παίζουν, τα άτομα που χαλαρώνουν κάνοντας τη βόλτα τους, οι κάτοικοι που προσπαθούν να απολαύσουν τον δημόσιο χώρο. Σε μία περίπτωση, συμπολίτης που βγήκε βολτα για να πιει έναν καφέ στο πάρκο και να διαβάσει το βιβλίο του, αγανάκτησε τόσο πολύ από τη συνεχή κίνηση αυτοκινήτων που κάλεσε την αστυνομία. Όταν τελικά ήρθε μια μοτοσυκλέτα, αρκέστηκε να κάνει μια βόλτα στον χώρο και έφυγε χωρίς να καταγράψει τίποτα. Μετά από δεύτερη κλήση, ξαναεπέστρεψε… και πάλι δεν έγινε τίποτα. Ούτε μια κλήση, ούτε καν ένας έλεγχος πινακίδων.
Και αναρωτιέμαι εγώ, ως απλός πολίτης και πατέρας.
Αν η αστυνομία δεν θέλει ή δεν μπορεί να κάνει τα αυτονόητα, τότε ποιος θα προστατεύσει εμάς και τα παιδιά μας;
Το πάρκο του Αγίου Αντωνίου δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί έτσι. Δεν είναι ούτε δρόμος ούτε χώρος στάθμευσης. Είναι, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι, δημόσιος χώρος για τα παιδιά, τις οικογένειες, τους ηλικιωμένους, τους ανθρώπους που απλώς θέλουν να πάρουν λίγο αέρα.
Αν κάποιος από την αστυνομία ή την Εισαγγελία διαβάζει το κείμενο αυτό, τον προσκαλώ ειλικρινά να έρθει μια μέρα να πιούμε έναν καφέ μαζί στο πάρκο. Τον κερνάω εγώ. Αν και πολύ φοβάμαι πως θα προτιμήσει να πάει αλλού. Γιατί εδώ… κινδυνεύουμε.
Αγανακτισμένος κάτοικος και καθημερινός επισκέπτης του πάρκου Αγίου Αντωνίου”.
