Δεν έχει τέλος το «πάρτι» με τις παράνομες επιδοτήσεις που είχε στηθεί με φόντο τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τα όσα καταγγέλλονται αποκαλύπτουν το μέγεθος της δυσώδους υπόθεσης.
Ο Δημήτρης Μπίκας, συνταξιούχος υπάλληλος του υπουργείου Γεωργίας και βασικός μάρτυρας στη δίκη για την υπόθεση της Φθιώτιδας μιλώντας στον Realfm 97,8 και την εκπομπή των Μάνου Νιφλή και Παναγιώτη Στάθη, περιέγραψε πώς κάποιοι με ψεύτικα παραστατικά δήλωναν ως δικά τους χιλιάδες στρέμματα εκτάσεων στο δάσος της Αγόριανης, ενώ κατήγγειλε ότι κάποιοι πωλούσαν δικαιώματα χρήσης και έβγαζαν τρελά λεφτά.
Ο κ. Μπίκας αναφερόμενος στο παράδειγμα του ιδιωτικού δάσους Αγόριανης τόνισε χαρακτηριστικά ότι «ορισμένοι πήραν δικαιώματα από το Εθνικό Απόθεμα, τα οποία μετά πούλησαν βγάζοντας τρελά χρήματα. Κάποιος πουλούσε τα δικαιώματα για παράδειγμα στον Κρητικό που ήταν επίσης στο κόλπο και αυτός με τη σειρά του έκανε δηλώσεις και έπαιρνε επίσης τρελές επιδοτήσεις. Στη μεταβίβαση των δικαιωμάτων φυσικά δεν πέφτουν χρήματα, αυτά πέφτουν κάτω από το τραπέζι».
Αναφερόμενος στην υπόθεση της Φθιώτιδας και τη δίκη κατά την οποία η εισαγγελέας, Χαρίκλεια Θάνου πρότεινε την ενοχή 13 κατηγορουμένων, ο κ. Μπίκας είπε τα εξής:
«Είχα δει μια ανώνυμη καταγγελία δημοσιευμένη σε αγροτικές εφημερίδες και διαβάζοντας, είδα ότι γράφει και για το ιδιωτικό δάσος Αγόριανης που είναι το χωριό μου. Εκεί όταν πήγα να δηλώσω, βρήκα σημεία και τέρατα. Βρήκα γιατρούς, λογιστές και μία κόρη πολύ υψηλά ιστάμενου, πολιτικού προσώπου που η… χάρη της είχε φτάσει μέχρι την Ημαθία».
Σύμφωνα με τον ίδιο, «η εν λόγω κυρία δεν είναι κατηγορούμενη, κάποιο μαγικό χέρι την έβγαλε εκτός της κατηγορίας. Τώρα ποιο ήταν αυτό και πόσο ψηλά είναι και βγήκε εκτός δεν μπορώ να το ξέρω».
Ο κ. Μπίκας είπε ότι «στο δικαστήριο παρακολούθησα με πολύ μεγάλη προσοχή όλους τους κατηγορούμενους και κάποιοι είχαν το θράσος να γυρνούν, να με κοιτούν και να με απειλούν κατά κάποιο τρόπο. Άκουσα και την εισαγγελέα, την κα Θάνου, με τέτοια γνώση να έχει βάλει τα πράγματα σε τέτοια βάση, όπως τα ξέρω εγώ που έχω τα χαρτιά στα χέρια μου, για παράδειγμα για το ιδιωτικό δάσος Αγόριανης που είναι το χωριό μου και τα έχω πάρει από το υπουργείο Γεωργίας από το Τμήμα Εμπραγμάτων Δικαιωμάτων και λέει πώς περιήλθε το δάσος αυτό από το 1893 που έφευγαν οι Τούρκοι από την Θεσσαλία έως σήμερα. Πώς έφτασε αυτό το δάσος να υφίσταται και να το πάρει το χωριό μου; Το έδωσαν πρώτα σε έναν τσιφλικά οι Τούρκοι και είχε τους συγχωριανούς μου να δουλεύουν ως κολίγοι. Αυτός κάποια στιγμή θέλησε να φύγει και ρώτησε αν το θέλουν. Επειδή δεν είχαν τα χρήματα, είχαν πάρει δάνειο από μια τράπεζα τότε και το αγόρασαν. Και φτάνουμε σήμερα και μπαίνουν μέσα διάφοροι και δηλώνουν… το δάσος με ψεύτικα παραστατικά. Πήραν μέχρι και δικαιώματα, τα οποία μετά πούλησαν και πήραν χρήματα τρελά».
Ο κ. Μπίκας αναφέρθηκε και στη μήνυση που τού έχει κάνει μία κυρία για ψευδορκία. Πρόκειται για μια γυναίκα που ο πατέρας της δήλωσε στα παιδιά του βοσκότοπο σε δημόσια έκταση.
