Ο Τύρναβος αποχαιρέτησε με θλίψη και χειροκροτήματα τον δήμαρχο Δημήτρη Κουγιώνη (φώτο και βίντεο)

Η πομπή και το τελευταίο χειροκρότημα στο δημαρχείο

Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα με τη συνοδεία της φιλαρμονικής του δήμου η σορός του αείμνηστου δημάρχου με πομπή έφυγε από την εκκλησία για να σταματήσει, λίγο πριν οδηγηθεί στην τελευταία του κατοικία, μπροστά στο δημαρχείο όπου το πλήθος του κόσμου ξέσπασε σε χειροκροτήματα.

Ο επικήδειος του δημάρχου Στ. Τσικριτσή

Με μεγάλη θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα τον Δήμαρχο Τυρνάβου Δημήτρη Κουγιώνη.
Εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του: στη σύζυγό του Βάσω, στα παιδιά του Τάσο και Άλκη, στο εγγονάκι του, σε όλους τους ανθρώπους που τον αγάπησαν και τον συνόδευσαν στη γεμάτη διαδρομή της ζωής του.

Κυρίες και κύριοι,
Ο Δημήτρης Κουγιώνης υπήρξε ο αναμορφωτής του σύγχρονου Τυρνάβου, ένας άνθρωπος που αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην τοπική διοίκηση και άφησε πίσω του ένα έργο που σημάδεψε την εικόνα και τις υποδομές της πόλης για τις επερχόμενες γενιές.
Γεννημένος στον Τύρναβο το 1952, με σπουδές στο Φυσικό του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μετέπειτα στην εκπαίδευση, ο Δημήτρης Κουγιώνης εξελέγη για πρώτη φορά Δήμαρχος Τυρνάβου το 1978, σε ηλικία μόλις 26 χρόνων. «Ο δήμαρχος είναι νέο παιδί, κοσμαγάπητο. Το ’78 όταν η καρδιά της Ελεύθερης Ελλάδας ξαναχτύπησε μετά από ανακωχή 29 χρόνων, οι Τυρναβίτες ψήφισαν δημοκρατικά και δήμαρχο κομμουνιστή»… έγραφε κατοπινά ο Ριζοσπάστης για τον νεότερο ηλικιακά δήμαρχο, ΚΝίτης ακόμα ο Τάκης.

Για είκοσι συνεχόμενα χρόνια, από το 1979 έως το 1998, υπηρέτησε την πόλη που γεννήθηκε, μεγάλωσε και αγάπησε. Δεκαέξι χρόνια ως Δήμαρχος, έχοντας εκλεγεί τέσσερις συνεχόμενες φορές… και τέσσερα ακόμη χρόνια ως επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης.
Τίμησε τον Τύρναβο και τιμήθηκε από τους συμπολίτες του. Η μακρά του θητεία αποτελεί από μόνη της μια ξεχωριστή σελίδα στην αυτοδιοικητική και όχι μόνο, ιστορία του Τυρνάβου.
Η παρακαταθήκη του Δημάρχου Τάκη Κουγιώνη αποτυπώνεται τόσο στην πολιτική και κοινωνική ζωή της πόλης, όσο και στα έργα που άλλαξαν την καθημερινότητα των πολιτών και στη δημιουργία υποδομών που γύρισαν τη σελίδα στον Τύρναβο, που τον έκαναν ευρύτερα γνωστό.
Ο Δημήτρης Κουγιώνης με την εν γένει παρουσία του, άφησε το δικό του στίγμα. Νέες ιδέες και αντιλήψεις κατέστησαν τον Δήμο ως τον πλησιέστερο άμεσο θεσμό, ανοίγοντας αδιακρίτως την πρόσβαση του, προς όλους. Η λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου πέραν των μέχρι τότε καθιερωμένων, διαμορφώθηκε σε χώρο λειτουργίας ανταλλαγής απόψεων, γόνιμου προβληματισμού, πολιτικής σκέψης και παραγωγής ιδεών. Λειτούργησε τα πρωτοποριακά για την εποχή, Συνοικιακά Συμβούλια και εφάρμοσε τον δημόσιο απολογισμό των πεπραγμένων της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής, σε δημόσιο χώρο με τεράστια συμμετοχή του κόσμου, κάθε φορά.
Έλαβε ενεργά το μέρος του λαού και των αγώνων του. Χαρακτηριστικά τον Αύγουστο του 1984 βρέθηκε μπροστά στις τότε δυναμικές αγροτικές κινητοποιήσεις και για πρώτη φορά μαζί με τον Αγροτικό Σύλλογο, πραγματοποιούν μπλόκο, με την κατάληψη της γέφυρας του Τιταρήσιου για δύο μέρες.

Υπερασπίστηκε επίσης, τους συμπολίτες του με κάθε τρόπο σε προσωπικό επίπεδο με τη λήψη μέτρων και αποφάσεων, αλλά και σε ευρύτερο επίπεδο διεκδικώντας σταθερά και υπερασπίζοντας τα λαϊκά συμφέροντα, κλείνοντας πολλές φορές το Δημαρχείο.
Υπερασπίστηκε τους εργαζομένους στον Δήμο στη διεκδίκηση καλύτερων θέσεων στους μισθούς, τη ζωή και τον ελεύθερο χρόνο τους.
Υπερασπίστηκε το δικαίωμα της κατάθεσης στεφάνου από τις αντιστασιακές οργανώσεις του Τυρνάβου κατά τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου το 1981, πριν την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης από την Βουλή που το 1982 έγινε νόμος του κράτους. Υπέστη δικαστικές διώξεις γι’ αυτό, μετά από επεισόδια που διαδραματίστηκαν στην κεντρική πλατεία με τις Αστυνομικές Δυνάμεις.
Στα χρόνια της δημαρχιακής του θητείας προωθήθηκαν και υλοποιήθηκαν σημαντικά έργα στις βασικές υποδομές της πόλης. Η δημιουργία δικτύων αποχέτευσης και ομβρίων, ο βιολογικός καθαρισμός, οι διανοίξεις και τα έργα οδοποιίας, η κατασκευή της λαϊκής αγοράς, η αναβάθμιση των δημοτικών εγκαταστάσεων, η δημιουργία του δημοτικού αμαξοστασίου και η σημαντική ενίσχυση του δημοτικού μηχανολογικού εξοπλισμού, η ολοκλήρωση του δημοτικού Κέντρου ΤΟΥΜΠΑ, η κατασκευή του δημοτικού αναψυκτήριου, η πρώτη παρέμβαση στο πάρκο ΤΟΥΜΠΑΣ, το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης του Παιδιού στο πλαίσιο της αξιοποίησης της δωρεάς Ελένης Χριστοδούλου του γένους Κόντσα (ύστερα από Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό), το Κυλικείο στο Νεκροταφείο, η ανέγερση νέου δημοτικού καταστήματος (οδός Καραολή– Δημητρίου), η ανέγερση σύγχρονου Βρεφονηπιακού– Παιδικού Σταθμού «Ελευθερία» σε δημοτικό οικόπεδο, με τη δωρεά των Τάκη και Γιώργου Δημητρακόπουλου, εκδοτών της Εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, αποτέλεσαν έργα με άμεσο και διαχρονικό αντίκτυπο στην πόλη.

Ιδιαίτερη θέση κατέχει η σύσταση της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Τυρνάβου, ενός θεσμού που συνδέθηκε με τη δημιουργία των σημαντικών έργων ύδρευσης, αποχέτευσης και βιολογικού καθαρισμού και αποτέλεσε σημαντικό βήμα για μια πόλη του μεγέθους του Τυρνάβου. Ενώ πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ένωσης των ΔΕΥΑ, μαζί με τον τότε Δήμαρχο Λάρισας αείμνηστο Αριστείδη Λαμπρούλη.
Σημαντικό ήταν και το έργο του στον τομέα της εκπαίδευσης. Με παραστάσεις, προτάσεις και διεκδικήσεις προς τους αρμόδιους φορείς και με την παραχώρηση δημοτικών εκτάσεων, προωθήθηκε η ανέγερση σειράς σχολικών κτιρίων που εξακολουθούν να αποτελούν βασικές εκπαιδευτικές υποδομές της πόλης: το Γενικό Λύκειο Τυρνάβου, το 2ο Γυμνάσιο, το ΕΠΑΛ, το 4ο Δημοτικό Σχολείο και το 1ο Δημοτικό Σχολείο με την συνδρομή της δωρεάς Άννας χήρας Δημ. Βογιατζή.
Εξ ίσου σημαντική υπήρξε επίσης η συμβολή του στη δημιουργία και ενίσχυση κοινωνικών υποδομών. Ξεχωρίζουν επί θητείας του, η ανέγερση του Κέντρου Υγείας και των πρώτων εργατικών κατοικιών στην πόλη, μέσα από επίμονες διεκδικήσεις και παραστάσεις προς τους αρμόδιους φορείς, και ύστερα από την παραχώρηση των αναγκαίων δημοτικών οικοπεδικών εκτάσεων.
Ο Τύρναβος επί των ημερών του απέκτησε νέους χώρους άθλησης, αναψυχής και κοινωνικής ζωής. Δημιουργήθηκαν πάρκα και πλατείες, διαμορφώθηκε ο χώρος της Βρύσης Τυρνάβου με τη λίμνη και τις δημοτικές εγκαταστάσεις, αναπτύχθηκαν χώροι άθλησης και αναψυχής στην Τούμπα, ενώ διεκδικήθηκε και θεμελιώθηκε η ανέγερση του κλειστού γυμναστηρίου από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και άλλων αθλητικών υποδομών.
Παράλληλα, δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στον πολιτισμό. Δημιουργήθηκαν και ενισχύθηκαν δημοτικές πολιτιστικές δομές, η Μουσική Σχολή, ο Πολιτιστικός και ο Αθλητικός Οργανισμός, το ΚΑΠΗ, ενώ επανιδρύθηκε η Φιλαρμονική.

Αγωνίστηκε και πέτυχε για να περάσει στην ιδιοκτησία του Δήμου Τυρνάβου το κτίριο του παλιού κινηματογράφου «ΜΑΞΙΜ», και διεκδίκησε και έλαβε τα απαραίτητα κονδύλια για την ανακατασκευή του κτιρίου, παραδίδοντας τον Δεκέμβριο του 1994 στο κοινό του Τυρνάβου μια σύγχρονη αίθουσα θεάτρου, κινηματογράφου, συναυλιών και λοιπών εκδηλώσεων.
Σημαντική ήταν η συμβολή του και στην ανάδειξη της τοπικής πολιτιστικής ταυτότητας. Στη διάρκεια της θητείας του ξεκίνησε η αναβίωση και η οργανωμένη ανάπτυξη του Τυρναβίτικου Καρναβαλιού και των εκδηλώσεων του Μπουρανί, που σταδιακά απέκτησαν ευρύτερη αναγνωρισιμότητα και αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της πόλης.
Παράλληλα, η τότε Δημοτική Αρχή προχώρησε σε σημαντικές πολιτιστικές πρωτοβουλίες, επιστημονικές ημερίδες και εκδόσεις για την ιστορία και τη λαογραφία του Τυρνάβου. Τον Γενάρη του 1990 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η 1η επιστημονική ημερίδα για τον μεγάλο δάσκαλο της ελληνικής γλώσσας Αχιλλέα Τζάρτζανο.Τον Σεπτέμβρη του 1990 διοργανώθηκε το 1ο Συνέδριο Τυρναβίτικων Σπουδών, ένα πρωτοποριακό για την εποχή εγχείρημα, με τη συμμετοχή σημαντικών εισηγητών και την έκδοση των πρακτικών του συνεδρίου, στο πλαίσιο «της καθιέρωσης ενός θεσμού που να εξυπηρετεί τη μελέτη της τοπικής μας ιστορίας» και που «να αφορά κυρίως την επίγνωση για το ποιοι είμαστε και που πάμε…».
Τον Δεκέμβρη του 1991 πραγματοποιείται το 2ο Συνέδριο Τυρναβίτικων Σπουδών με θέματα για τον Ελληνικό διαφωτισμό, τον Τύρναβο την περίοδο 1740-1800, καθώς και για τον Τύρναβο μετά την απελευθέρωση (1881-1940). Τον Νοέμβρη του 1994 εκδόθηκε το πολύ σημαντικό επίσης «Ενθύμιον χώρας Τυρνάβου», που περιλαμβάνει αναφορές Ελλήνων και ξένων περιηγητών που επισκέφθηκαν τον Τύρναβο από το 1669 έως το 1880, φωτίζοντας άγνωστες πτυχές της τοπικής ιστορίας.
Για τον Δημήτρη Κουγιώνη η γνώση της ιστορίας αποτελούσε στοιχείο της ίδιας της αυτογνωσίας της τοπικής μας κοινωνίας.
Επίσης, στη διάρκεια της δημαρχιακής του θητείας ο Τύρναβος συνδέθηκε ακόμη περισσότερο με την παράδοση και την παραγωγική του ταυτότητα. Το 1987 στο πλαίσιο συμποσίου που διοργανώθηκε στον Τύρναβο, το Διεθνές Γραφείο Αμπέλου και Οίνου, πρότεινε κι έγινε αποδεκτή η ανακήρυξη του Τυρνάβου ως «Διεθνής Πόλη Αμπέλου και Οίνου», εξέλιξη που αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην ανάδειξη της αμπελουργικής και οινικής παράδοσης της περιοχής.
Οι εικαστικές παρεμβάσεις σε δημόσιο χώρο, ήταν μια ξεχωριστή διαδικασία της δημόσιας εικόνας της πόλης για τον Δημήτρη Κουγιώνη, που ξεκίνησε αρχικά το 1982- 1983 με την τοποθέτηση σε επιλεγμένα σημεία γλυπτών του Τυρναβίτη γλύπτη Γιώργου Καλακαλλά:
• η Κόρη, στο χώρο του αναψυκτήριου της Τούμπας το 1982-83,
• τα άλογα του Φαέθωνα, στην κεντρική πλατεία το 1985 και
• η προτομή του Τυρναβίτη ζωγράφου Δανιήλ Δανιήλ έναντι του 1ου Γυμνασίου Τυρνάβου «Αχιλλέας Τζάρτζανος», το 1991…

Το 1991 στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών του για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης αναφορικά με την Εθνική Αντίσταση, διαμορφώθηκε και τοποθετήθηκε στο Πάρκο Τούμπας το Μνημείο Εθνικής Αντίστασης, με την οικονομική συνδρομή του ζεύγους Θεόφιλου και Θεοδώρας Χατζηρεπάνη, έργο του μεγάλου Τυρναβίτη γλύπτη Γιώργου Καλακαλλά, ενώ καταγράφηκαν και τα ονόματα ανθρώπων που θυσιάστηκαν ή εκτελέστηκαν κατά την περίοδο της Κατοχής.
Ο Δήμος Τυρνάβου επί των ημερών του ανέπτυξε ακόμη σχέσεις με άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, με χαρακτηριστική την αδελφοποίηση με την Ουμπέρτιντε της Ιταλίας και τις πρωτοβουλίες συνεργασίας με την Μπερκόβιτσα της τότε Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας.
Παράλληλα, ο Δημήτρης Κουγιώνης έδωσε βάρος στον σχεδιασμό για το μέλλον της πόλης. Προωθήθηκαν η Επιχείρηση Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης, το Τοπικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Τυρνάβου, η συμμετοχή σε αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και η αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ενώ οργανώθηκαν σεμινάρια και δράσεις σε θέματα αγροτικής οικονομίας, περιβάλλοντος, πληροφορικής και πολεοδομίας.
Ακόμη και σε ζητήματα της καθημερινότητας, η τότε Δημοτική Αρχή επιχείρησε να δημιουργήσει μια πιο σύγχρονη λειτουργία των υπηρεσιών, με την ανανέωση του μηχανολογικού εξοπλισμού, την προμήθεια απορριμματοφόρου και την έναρξη της μηχανικής αποκομιδής των απορριμμάτων.
Συνολικά, ο Δημήτρης Κουγιώνης συμπλήρωσε 28 συνεχόμενα χρόνια ενεργού παρουσίας στα κοινά, υπηρετώντας την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση (16 χρόνια Δήμαρχος, 4 χρόνια Δημ. Σύμβουλος- επικεφαλής μείζονος μειοψηφίας, 8 χρόνια νομαρχιακός σύμβουλος Λάρισας).
Όμως πίσω από τους αριθμούς, τις θητείες και τα έργα υπάρχει η βαθύτερη παρακαταθήκη ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε παρά τις δυσκολίες, και τα εμπόδια, δίνοντας μάχες μαζί με το λαό, ώστε να βελτιώνεται η καθημερινότητα των ανθρώπων και η προοπτική του τόπου.
Ο Τύρναβος της δεκαετίας του ’70 δεν ήταν πλέον ο ίδιος Τύρναβος που παρέδωσε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ο Δημήτρης Κουγιώνης. Οι υποδομές, οι χώροι κοινωνικής ζωής, τα σχολεία, οι αθλητικές και πολιτιστικές δομές, οι παρεμβάσεις στην πόλη, η ανάδειξη της ιστορίας, της παράδοσης και της παραγωγικής φυσιογνωμίας του τόπου είχαν σαφέστατα αλλάξει, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα που παραμένει ορατό.
Για όλα αυτά, ο Τύρναβος οφείλει να τον θυμάται και να τον τιμά. Αναγνωρίζουμε τη μεγάλη προσφορά του Δημήτρη Κουγιώνη στην πόλη και θεωρούμε ότι η μνήμη του πρέπει να παραμείνει ζωντανή και να μεταδοθεί στις νεότερες γενιές.

Τιμούμε τον Δημήτρη Κουγιώνη για όσα δημιούργησε, διεκδίκησε και παρέδωσε στην πόλη.
Τιμούμε τον Τάκη Κουγιώνη, όπως τον γνώρισε ο Τύρναβος, για τη μακρά παρουσία του στα κοινά, για τη συμβολή του στην εξέλιξη της πόλης και για το αποτύπωμα που άφησε στη σύγχρονη ιστορία της.
Η απώλειά του είναι μεγάλη για τον Τύρναβο.

Φίλε Τάκη,
Θα σε θυμάμαι πάντα για την εγκαρδιότητά σου, αλλά και για την εμπιστοσύνη που μου έδειξες από την πρώτη στιγμή. Σε θυμάμαι στις κουβέντες μας, στις συναντήσεις μας…, να μιλάς με ζωντάνια για τον Τύρναβο, για τους ανθρώπους του, για όσα έζησες και για όσα μαζί με τη δημοτική ομάδα, προσπάθησες να αλλάξεις στην πόλη.
Και πάντα…, ακόμη κι όταν μιλούσες για τις δυσκολίες, τις αντιπαραθέσεις και τις δύσκολες στιγμές μιας τόσο μακράς διαδρομής, υπήρχε εκείνο το γνώριμο χαμόγελο και η διάθεση να διηγηθείς μια ιστορία, ένα περιστατικό, μια μικρή ή μεγάλη στιγμή από τη ζωή σου.
Λίγες ημέρες πριν από το τέλος, είχα την ευκαιρία να σε επισκεφθώ. Ήταν δύσκολο πια για σένα να εκφραστείς και να μιλήσεις, όπως θα ήθελες. Κι όμως, όταν με είδες, κατέβαλες προσπάθεια και μου έσφιξες το χέρι. Τα λόγια ήταν περιττά…

Εκείνη η χειραψία ήταν για μένα ένας τελευταίος χαιρετισμός και μια στιγμή που θα κρατήσω βαθιά στη μνήμη μου.
Από τη σύζυγό σου έμαθα τότε, με ιδιαίτερη χαρά, ότι το βιβλίο που ετοίμαζες για τη ζωή και τη διαδρομή σου είχε σχεδόν ολοκληρωθεί. Μου είχες μιλήσει γι’ αυτή την προσπάθεια· για την ανάγκη σου να καταγράψεις όσα έζησες, τα έργα, τις διεκδικήσεις, τις δυσκολίες, τις χαρές, τα απρόοπτα και τις ιστορίες μιας ολόκληρης εποχής.
Και ίσως αυτό να είναι και η διαθήκη σου για τον Τύρναβο, φίλε Τάκη. Να αφήσεις τη δική σου μαρτυρία για μια πόλη που υπηρέτησες για τόσα χρόνια και με την οποία συνέδεσες ολόκληρη τη ζωή σου. Το βιβλίο σου, όταν παραδοθεί στους συμπολίτες μας, θα αποτελεί μια ακόμη παρακαταθήκη σου. Γιατί οι άνθρωποι φεύγουν, οι εποχές αλλάζουν, όμως η συλλογική μνήμη κρατά αυτούς που άφησαν το αποτύπωμά τους πάνω της.
Ο μακροβιότερος δήμαρχος, ο αναμορφωτής του Τυρνάβου. Ο φιλόπονος δήμαρχος που νοικοκέρεψε τον Τύρναβο…
…Όπως έγραφε ο «Ριζοσπάστης» στις 24 Νοέμβρη 1983.

Καθώς, κυρίες και κύριοι,
ανατρέχοντας αυτές τις ημέρες σε αρχειακά υλικά, εντόπισα αυτή του τη συνέντευξη -σαράντα και πλέον χρόνια πριν- όπου μέσα από τις απαντήσεις του, ξετυλίγεται με τρόπο σχεδόν αφοπλιστικά άμεσο η αντίληψή του για την τόπο, τη διοίκηση και για τον ρόλο της δημοτικής αρχής και του Δημάρχου. Μιλά για την αποχέτευση, για τη «λασπουριά στον Τύρναβο», για τα σχολεία, για την υγεία, για τον αθλητισμό, για τον επικίνδυνο δρόμο που περνούσε μέσα από την πόλη. Και ακόμα περνάει… «Όταν περνάνε οι νταλίκες, τρίζει το δημαρχείο…».
Μιλά για τις λαϊκές ανάγκες… «Γιατρούς έχετε; Έχουμε δύο και ένα πιεσόμετρο για 8.000 αγρότες…».
Μιλά όμως κυρίως για τη διεκδίκηση. Όταν τον ρωτούν για παράδειγμα, με τι χρήματα θα γίνει το αποχετευτικό έργο, απαντά κοφτά: «Πρέπει να μας τα δώσει το κράτος».
Και όταν η συζήτηση φτάνει στα σχολεία, δεν παρουσιάζει κανένα επίτευγμα· παρά μιλά για «συνεχείς αγώνες» και για τα οικόπεδα που ο Δήμος προσφέρει προκειμένου να μπορέσουν να χτιστούν νέες σύγχρονες εγκαταστάσεις.
Συν με τις δωρεές από τους ευεργέτες, που η όλη δουλειά της περιόδου έδωσε όραμα και κίνητρα για να γίνουν, χάρη και στην προσωπικότητα του.
Στα λόγια του διακρίνεται η εικόνα μιας άλλης εποχής, αλλά τα ζητήματα που περιγράφει παραμένουν, σε πολλές περιπτώσεις, γνώριμα: οι ανάγκες μεγαλώνουν, οι πόροι και οι δυνατότητες των δήμων δεν επαρκούν και η διεκδίκηση από το κεντρικό κράτος παραμένει αναγκαία προϋπόθεση για να προχωρήσουν σημαντικά έργα στον τόπο.
Και υπάρχει ακόμη μια φράση του, που αξίζει να μείνει. Όταν ο δημοσιογράφος τον ρωτά αν είναι στενές οι σχέσεις του Δήμου με τον λαό του Τυρνάβου, ο Κουγιώνης απαντά για τις λαϊκές συνελεύσεις και τα συνοικιακά συμβούλια και καταλήγει: «ο δήμος μας είναι πάντα μπροστάρης σ’ όλους τους λαϊκούς αγώνες».
Αυτή η αντίληψη για έναν Δήμο που δεν περιορίζεται στη διαχείριση, αλλά διεκδικεί, κινητοποιεί και βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τους ανθρώπους του τόπου, αποτελεί ένα κομμάτι που έχει ξεχωριστή αξία για το σήμερα, σε μια εποχή που ο Δήμος μας εξακολουθεί να χρειάζεται αγώνες, διεκδικήσεις αλλά και ανθρώπους που δεν συμβιβάζονται με το «δεν γίνεται», αλλά παλεύουν… για να γίνουν, φέρνοντας ακόμη και «τα πάνω- κάτω».

Για ακόμη μία φορά εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.

Καλό σου ταξίδι, Τάκη.
Θα σε θυμόμαστε…

Ο επικήδειος του Π. Οντούλη

Αγαπημένη του οικογένεια, αγαπητοί παρευρισκόμενοι,
με βαθιά συγκίνηση και λύπη, θα προσπαθήσω να πω μερικά λόγια για τον σπουδαίο άνθρωπο Δημήτρη Κουγιώνη, Δήμαρχο Τυρνάβου, που τον χαρακτήριζε το ήθος, η ευγένεια και η ανιδιοτέλεια, αλλά και τον οραματιστή, τον αναμορφωτή & πολιτικό άνδρα, που μαζί πορευτήκαμε στον Δήμο επί 12 και στη ζωή επί 60 χρόνια περίπου !!!

25η Αυγούστου 2026… Ήταν μια δύσκολη μέρα για την πόλη μας όταν μαθεύτηκε ότι ο Δημήτρης Κουγιώνης, ο επί 4 τετραετίες δήμαρχος Τυρνάβου, έχασε την άνιση μάχη για τη ζωή του…
Βρεθήκαμε μαζί στις δημοτικές εκλογές του ’78. Ήταν τότε που ο λαός του Τυρνάβου αποφάσισε να τον εμπιστευθεί και να του δώσει την θεσμική και κυρίως την ηθική νομιμοποίηση και δύναμη να διαχειριστεί τις τοπικές μας υποθέσεις.
Πνεύμα μεθοδικό, ήρεμο, με νέες & ριζοσπαστικές ιδέες, με εμφανή την αγωνιστική διάθεση και διεκδίκηση, γρήγορα κέρδισε την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας που είχε ανάγκη να βγει επιτέλους μπροστά και να σταθεί ισότιμα δίπλα σε άλλες κοινωνίες πόλεων που είχαν λύσει τα βασικά τους προβλήματα, τουλάχιστον σε επίπεδο υποδομών. Τολμά, σχεδιάζει τον αγώνα του και με τους συνεργάτες του, δεν χρειάστηκε παρά μόνο την 1η Κυριακή! Η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος είναι κοντά του. Καταγράφεται μια μεγάλη εκλογική έκπληξη σ’ όλη την Ελλάδα, αφού ένας άγνωστος αριστερός νέος, έκανε την μεγάλη ανατροπή! Η αρχή είχε γίνει!
Το ίδιο συμβαίνει και το ’82 -κι εδώ καταγράφεται περιφανή νίκη από την πρώτη Κυριακή- το ’86 και το ’90 στον δεύτερο γύρο, ενώ το ’94 παραδίδει τον δημαρχιακό θώκο στον επόμενο Δήμαρχο, για ελάχιστους ψήφους.
Το 1998 συμμετείχε στις Νομαρχιακές εκλογές στις οποίες εκλέχθηκε Νομαρχιακός Σύμβουλος για δύο συνεχείς περιόδους το 1999–2002 και 2003-2006.
Καθ’ όλη την διάρκεια της παρουσίας του στα αυτοδιοικητικά πράγματα του Τυρνάβου και της αιρετής Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, παραμένει προσηνής σε όλους τους πολίτες. Προσηνής… μία λέξη που στο νόημά της περικλείει πολλές άλλες ιδιότητες ενός ατόμου: σημαίνει αυτόν που είναι ευγενικός, φιλικός, πράος και μιλάει ή συμπεριφέρεται με γλυκό και προσιτό τρόπο στους άλλους, σημαίνει αυτόν που δείχνει καλοσύνη και κατανόηση στον άλλον. Έτσι ήταν ο Κουγιώνης μέχρι και στις τελευταίες του στιγμές!!!
Γνωρίζω ότι πολλοί πολίτες που βρίσκονταν σε δύσκολη θέση βοηθήθηκαν από τον Δήμαρχο Κουγιώνη, τόσο μέσω θεσμικών διαδικασιών, όσο και σε προσωπικό επίπεδο!!!

Γνωρίζω ότι πολλοί πολίτες οφείλουν τον εργασιακό ή ασφαλιστικό τους βίο, στις αποφάσεις και τις ενέργειές του. Γνωρίζω ότι στην απόγνωση των πολιτών, πάντα έδινε λύσεις και ευοίωνες προοπτικές. Έτσι, ο πολίτης ένοιωθε ότι είχε έναν Δήμο που στα δύσκολα νοιάζονταν γι’ αυτόν, προσωποποιώντας τον στο πρόσωπο και την προσωπικότητα του Δημάρχου Κουγιώνη.

Η ανάρρησή του στον Δημαρχιακό θώκο, αποτέλεσε έκπληξη και για το ολιγάριθμο τότε προσωπικό. Γρήγορα με την συμπεριφορά του και το ενδιαφέρον του γι’ αυτούς, κερδίζει την εμπιστοσύνη τους που άμεσα γίνονται οι συνεργάτες του και μέρος της αναμορφωμένης εικόνας του Δήμου. Η Δημαρχία του δεν εμπεριείχε κανένα ίχνος ρεβανσισμού και ευνοιοκρατίας. Ο νεποτισμός δεν ήταν έννοια συμβατή με τις ιδέες του… Ως ηγέτης, τους ενέπνεε και τους παρακινούσε. Γνωρίζω ότι όλοι οι συνεργάτες του στάθηκαν δίπλα του ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων… ενώ πάρα πολλές φορές και σε εξαιρετικές περιπτώσεις, παρείχαν τις υπηρεσίες τους πέραν των καθιερωμένων ωραρίων και ημερών!! Για τον Δήμαρχό τους, για τον Δικό τους Άνθρωπο, έλεγαν και έτσι έπρατταν. Γνωρίζω επίσης ότι δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που είχαν την αμέριστη προσωπική βοήθεια του, όταν την χρειάστηκαν.
Στα 16 χρόνια της Δημαρχίας του, το Δημαρχείο της πόλης από την πρώτη στιγμή κατέστη ανοικτό σε όλους! Για πρώτη φορά λειτουργούν τα συνοικιακά συμβούλια και οι απολογισμοί των πεπραγμένων των Δ.Α. του πραγματοποιούνται στην κεντρική πλατεία. Η εκσυγχρονισμένη από τον ίδιο αίθουσα του Δ.Σ. έγινε χώρος λειτουργίας της Δημοκρατίας και γόνιμος τόπος παραγωγής ιδεών και πολιτικής σκέψης, με την λήψη πολλών, μικρών ή μεγάλων αποφάσεων που έκριναν το μέλλον της πόλης ή αφορούσαν σε γενικότερα και διεθνή θέματα.

Δεκαέξι χρόνια στο τιμόνι του Δήμου, δεκαέξι χρόνια συνεχών αγώνων… Δεν διστάζει να κλείσει το Δημαρχείο σε ένδειξη διαμαρτυρίας και διεκδίκησης για ζητήματα δημοκρατίας, ανεξαρτησίας της Τ.Α. από τον σφικτό έλεγχο του Κράτους, για συμπαράσταση στους αγώνες των εργαζομένων. Δεν διστάζει να συμμετάσχει στους αγώνες των αγροτών, κλείνοντας την γέφυρα του Τιταρήσιου για το αυτονόητο δικαίωμα μιας καλύτερης ζωής.

Χαρακτηριστικό γεγονός υπήρξε η αγωνιστική του στάση κατά τον εορτασμό της 25ης Μάρτη του 1981, όταν έμπρακτα υποστήριξε το δικαίωμα αντιστασιακής Οργάνωσης να καταθέσει στεφάνι, παρά τις απαγορεύσεις της τότε Κυβέρνησης, σε επεισόδια που έλαβαν χώρα στην κεντρική Πλατεία της πόλης μας με Αστυνομικές Δυνάμεις, επειδή πίστευε βαθιά στη Δημοκρατία και τιμούσε τους πεσόντες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Η αυθόρμητη συμπαράσταση του κόσμου υπήρξε μεγαλειώδης και συγκινητική συρρέοντας στο Δημαρχείο και εκφράζοντας δυναμικά την συμπαράστασή του στον Δήμαρχο.
Δεν δίστασε να έρθει σε ρήξη με ελέγχοντες κρατικούς μηχανισμούς, όταν με αποφάσεις του Δ.Σ. ονοματοδότησε αρκετούς δρόμους με τα ονόματα πεσόντων αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης κατά των Γερμανών…
Δεκαέξι χρόνια στο τιμόνι του Δήμου, δεκαέξι χρόνια συνεχών έργων… Ο Τύρναβος τα χρόνια αυτά πραγματικά αναμορφώνεται και αλλάζει όψη μέσα από έναν οργασμό έργων και δράσεων…
Παρά το γεγονός της μη ύπαρξης Τεχνικής Υπηρεσίας, μέσω της εκτέλεσης του «Προγράμματος Καταπολέμησης της Ανεργίας» με την αυτεπιστασιακή εκτέλεση έργων, κατασκευάστηκαν πάρα πολλά έργα που εκτός του δημόσιου οφέλους έδωσαν διέξοδο στην ανεργία του ντόπιου εργατικού δυναμικού και κυρίως συνέθεσαν την εικόνα μιας άλλης πόλης.
Τον απασχόλησε όμως η ανυπαρξία και συνεπώς η δημιουργία βασικών υποδομών της πόλης. Ο αγώνας ήταν πολυεπίπεδος και δύσκολος. Είναι γνωστό ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση κινούνταν μέσα σε ένα ασφυκτικό θεσμικό πλαίσιο, έως εχθρικό και ιδίως μέσα σε ένα δυστοπικό οικονομικό περιβάλλον.
Η επίμονη και συστηματική δουλειά του όμως, παρήγαγε αποτελέσματα!! Πλήθος ιεραρχημένων έργων που αποφασίστηκαν, ωρίμασαν με την σύνταξη μελετών και εκτελέστηκαν από τον Δήμο!!! Τα έργα αφορούσαν σε βασικές λειτουργίες της πόλης. Μερικά μόνο από αυτά είναι: το Πάρκο και το Κέντρο Τούμπα, το αναψυκτήριο, η Βρύση με την μικρή λιμνούλα, το Αμαξοστάσιο, η νέα λαϊκή αγορά, τα γήπεδα βόλεϊ, τένις & μπάσκετ, η αναπαλαίωση του Χαμάμ, η κατασκευή του Παιδικού Σταθμού Ελευθερία, το Κέντρο Εξυπηρέτησης του Παιδιού, η αγορά και ανακατασκευή του θεάτρου, το Κυλικείο στο Νεκροταφείο, η αναμόρφωση του κέντρου της πόλης, ο σχεδιασμός αναπαλαίωσης της παλιάς αγοράς… και πολλά ακόμη έργα που παραλείπονται για την οικονομία του χρόνου.
Όλα τα έργα που εκτελέστηκαν, δεν ήταν καθόλου εύκολο να γίνουν και έδωσε μάχες για να κερδηθούν. Όμως η επιμονή του, η διεξοδική του επιχειρηματολογία, ο σχεδιασμός και η εξασφάλιση χρηματοδοτήσεων, έφεραν τα θετικά αποτελέσματα για την πόλη και τους κατοίκους της!
Υπήρξαν όμως, πολλές ακόμη διεκδικήσεις έργων από την Κεντρική Διοίκηση που κερδήθηκαν υπέρ των πολιτών. Αγωνίστηκε και κέρδισε την εκτέλεση τους με επιμονή, μεθοδικότητα, συχνές παραστάσεις σε Υπουργικά Γραφεία και Γενικές Γραμματείες, σε απανωτές μεταβάσεις στην Αθήνα. Το αποτέλεσμα αυτών των διεκδικήσεων ήταν η ανέγερση τεσσάρων σχολικών μονάδων στον Τύρναβο, του Κλειστού Γυμναστηρίου στην Τούμπα, των εργατικών κατοικιών του Α΄ Πυρήνα στον Προφήτη Ηλία, όλα σε δημοτικά οικόπεδα που παραχωρήθηκαν, η Πολεοδομική Ανασυγκρότηση του Τυρνάβου, η Σύνταξη του Τοπικού Αναπτυξιακού Προγράμματος, ένα πρωτοποριακό εργαλείο για την περιοχή… Θα τολμούσα να χαρακτηρίσω τα έργα αυτά, ως κερδισμένα παράσημα από την πολιτεία.
Αλλά και ο χώρος του αθλητισμού – πολιτισμού απασχόλησε τον Δημήτρη Κουγιώνη με πολλές παρεμβάσεις, δράσεις και επενδύσεις. Έτσι αποκτιέται και ανακατασκευάζεται ο χώρος του παλιού κινηματογράφου στην οδό Στ. Καράσσου και παραδίδεται τον Δεκέμβρη του ’94 μία σύγχρονη αίθουσα θεάτρου, κινηματογράφου, συναυλιών, ομιλιών και διαλέξεων… Το ίδιο απασχόλησε και η ανάδειξη της τοπικής μας ιστορίας, στο πλαίσιο της οποίας διοργανώθηκαν ημερίδες και συνέδρια και εκδόθηκαν δύο βιβλία που διερευνούν την τοπική μας ιστορία…
Η δημιουργία της ΔΕΥΑ Τυρνάβου, αποτέλεσε ιδιαίτερο κομμάτι στην αυτοδιοικητική του πορεία, όπως και η συμμετοχή του στην ίδρυση της ΕΔΕΥΑ. Αγωνίσθηκε και εξασφάλισε την χρηματοδότηση της ΔΕΥΑΤ από Ευρωπαϊκά Προγράμματα που της επέτρεψαν μαζί με τον Δήμο να κατασκευάσουν το δίκτυο πολλών χιλιομέτρων Ακαθάρτων και Ομβρίων, ενώ ο Τύρναβος απόκτησε Βιολογικό Καθαρισμό… χωρίς ο πολίτης του Τυρνάβου να επιβαρυνθεί ούτε ένα σεντς… και η πόλη να μην κινδυνεύσει ούτε μια φορά από πλημμυρικά φαινόμενα…
Αλήθεια πόσα ακόμα θα μπορούσε να πει κανείς για τη ζωή και το έργο του Δημήτρη Κουγιώνη, ως Άνθρωπο και Δήμαρχο!!!
Στο τέλος της δημοτικής του αρχής, παρέδωσε μια πόλη αναμορφωμένη, πιο πλούσια σε υποδομές, ικανή να σταθεί δίπλα σε άλλες πόλεις του μεγέθους της, χωρίς κανένα αίσθημα κατωτερότητας παρά μόνο υπερηφάνειας. Παρέδωσε μια πόλη σαφώς επηρεασμένη από την πολιτική του παρουσία στην πολιτική κονίστρα του Τυρνάβου.
Ο Δημήτρης Κουγιώνης στην προσωπική του ζωή δημιούργησε μια όμορφη οικογένεια, την οποία υπεραγαπούσε και χαίρονταν!!!
Παρέμεινε απλός, ήπιος, ευπροσήγορος, χωρίς καμία έκπτωση από όλες τις αρετές που κάνουν τους ανθρώπους να ξεχωρίζουν…
Πάλεψε σκληρά στη ζωή του και μέχρι το τέλος δεν έχασε την ελπίδα και το θάρρος, επέδειξε αξιοθαύμαστη καρτερικότητα, ολύμπια ηρεμία και μέγιστη αξιοπρέπεια.
Στις 25 Αυγούστου 2026, ο Τύρναβος έχασε ένα σπουδαίο Τέκνο της, έναν μεγάλο Άνθρωπο, ένα χρήσιμο Πολίτη.
Η μνήμη του θα παραμένει άσβεστη σε όλους όσους τον πίστεψαν, πορεύτηκαν και αγωνίστηκαν ή αντιπαρατέθηκαν μαζί του, σε όσους τον αγάπησαν και σε όλους όσους επηρεάστηκαν από την συνετή στάση του. Η παρακαταθήκη του πεπραγμένων του θα υπάρχει για πάντα.
Αγαπητέ Δήμαρχε, Φίλε Δημήτρη, ήταν τιμή μου που πορεύτηκα μαζί σου στον Δήμο, στους αγώνες, στη ζωή.
Αγαπητέ Δήμαρχε και αγαπημένε φίλε, καλό κατευόδιο
Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους σου…

paidis.com