ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΥΣΑ»
Σέ ἕνα μικρό δενδρόφυτο λόφο ἔξω ἀπό τήν Ραψάνη Λαρίσης, ἀνάμεσα στίς παρυφές τοῦ Ὀλύμπου καί στό γαλάζιο τοῦ Αἰγαίου, βρίσκεται τό Ἱερό Ἡσυχαστήριο τῆς Παναγίας Γλυκοφιλούσας.
Τά πρῶτα μέλη τῆς ἀδελφότητας ἦταν οἱ μοναχές Ἐφραιμία (†2013) καί Συγκλητική(†2016) ἐνῶ τή θέση τῆς Γερόντισσας ἀνέλαβε ἡ μοναχή Μαρία, ὅλες μοναχές στήν ὑποταγή τοῦ ἁγίου Γέροντα Ἐφραίμ καί τῆς ὁσιώτατης Γερόντισσας Μακρίνας στήν Ἱερή Μονή Παναγίας Ὁδηγητρίας στήν Πορταριά Πηλίου.
Οἱ δύο πρῶτες ἀδελφές ἦταν πνευματικές θυγατέρες τοῦ ἁγίου Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ. Ἡ βιοτή τους, ἀπό τά παιδικά τους χρόνια κοντά στούς εὐλογημένους γονεῖς τους καί ἀργότερα κάτω ἀπ΄τήν καθοδήγηση τῶν ἀγίων Γερόντων Ἰωσήφ καί Ἐφραίμ καθώς καί τῆς ὁσιωτάτης Γερόντισσας Μακρίνας, γεμάτη μέ θαυμαστά γεγονότα καί θεῖες ἐμπειρίες, περιγράφεται στό βιβλίο τοῦ Ἱ.Ἠσυχαστηρίου «Παρά τούς πόδας τῶν Ἁγίων».
Τό παράδειγμά τους, ὡς αγωνιστριῶν τόσο τῆς ὑπακοῆς , τῆς νήψης καί τῆς νοερᾶς προσευχῆς, ὅσο καί τῆς ἀγάπης καί φιλαδελφίας, ἄφησε τήν σφραγίδα του στά δύο μοναστήρια ὅπου ἀσκήθηκαν καί ἐμπνέει τήν σημερινή γενιά τῶν μοναχῶν.
Ἡ ἀνοικοδόμηση τοῦ Ἱ.Ησυχαστηρίου, μέ τήν εὐλογία καί τήν συμπαράσταση τοῦ Γέροντα καί τῆς μητρός Ἀδελφότητος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Ὁδηγήτριας, ξεκίνησε τό καλοκαίρι τοῡ ἔτους 1997. Τόν Σεπτέμβριο τοῦ ἴδιου ἔτους τοποθετήθηκε ὁ θεμέλιος λίθος ἐνῶ οἱ μοναχές ἐγκαταστάθηκαν ἐκεῖ στίς 8 Ἰουνίου τοῦ 1998. Τό Ἡσυχαστήριο τιμᾶται στήν μνήμη τῆς εὐρεσης τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας Γλυκοφιλούσης πού εἶναι ἡ προστάτιδα καί ἔφορος τῆς Ἱ. Μ. Φιλοθέου Ἁγίου Ὄρους.
Ἡ εἰκόνα αὐτή βρισκόταν στήν Κωνσταντινούπολη καί ἀνῆκε στήν ἀρχόντισσα Βικτωρία, σύζυγο τοῦ Συγκλητικοῦ Συμεών, ἡ ὁποία κατά τήν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας τήν πῆγε στήν θάλασσα προκειμένου νά τήν γλυτώσει ἀπό τήν καταστροφή. Ἡ εἰκόνα ἔπλευσε στά κύματα καί ἔφτασε στό λιμανάκι τῆς Ἱ. Μονῆς Φιλοθέου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἡ εὐρεσή της ἑορτάζεται τήν Κυριακή τοῦ Θωμᾶ.
Τό πρῶτο παρεκκκλήσιο τοῦ Ἡσυχαστηρίου εἶναι ἀφιερωμένο στήν Ἁγία Ταβιθᾶ τήν Ἐλεήμονα. Τό Καθολικό τοῦ Ἡσυχαστηρίου βρίσκεται ὑπό ἀνέγερση στό μέσον τῆς αὐλῆς ἐνῶ κάτω ἀπό τό Καθολικό, στόν ὑπόγειο χώρο, διαμορφώθηκε ἕνας Ἱ. Ναός ἀφιερωμένος στόν Ἃγιο Παντελεήμονα.
Ἡ περιοχή τῆς Μονῆς καθώς καί τά γύρω χωριά πού βρίσκονται στούς πρόποδες τοῦ Ὀλύμπου καυχῶνται γιά τήν εὐλογία πού πῆραν ἀπό τόν ἅγιο Ἱσαπόστολο Κοσμᾶ ὁ ὁποῖος στίς συχνές περιοδεῖες του ἁγίασε τα χώματά τους κυρήττοντας στούς σκλαβωμένους Ἕλληνες.
Κατά τήν μαρτυρία τοῦ Π. Μ., κατοίκου τῆς Ραψάνης, κάποιοι κάτοικοι τοῦ χωριοῦ ἔβλεπαν ἕναν μεγάλο σταυρό στό χῶρο ὅπου, πολλά χρόνια αργότερα, χτίστηκε τό Μοναστήρι.
Ἡ χάρη τῆς Παναγίας τῆς Γλυκοφιλούσας παρηγοροῦσε τήν ἀδελφότητα στίς δυσκολίες πού ἀντιμετώπισαν κατά τήν ἀνοικοδόμηση τοῦ Ησυχαστηρίου ἀλλά καί τίς ἐνίσχυε μέ τήν ζωντανή παρουσία της σέ ὅλες τίς πτυχές τῆς μοναχικῆς ζωῆς.
Μέ πίστη στήν ἀρραγή προστασία Της ἡ Ἀδελφότητα συνεχίζει σήμερα τούς μοναχικούς αγῶνες της γιά τόν ἁγιασμό καί τήν σωτηρία καθώς καί τήν διακονία της στόν κόσμο. Ἀσθενεῖς καί πονεμένοι ἄνθρωποι πολλές φορές ἦρθαν στό Μοναστήρι νά καταθέσουν τήν μαρτυρία τους γιά τήν θαυμαστή επέμβαση τῆς Γλυκοφιλούσας σέ ὦρες κινδύνου, ψυχικοῦ ἤ σωματικοῦ, ἀσθένειας καί θλίψης.
