Η Super League Ελλάδας ξεκίνησε ξανά και το κλίμα θυμίζει κάτι περισσότερο από ένα απλό πρωτάθλημα. Δεν είναι μόνο η μάχη για την κορυφή, αλλά και το τι θα καταφέρουν οι ελληνικές ομάδες εκτός συνόρων.
Παρακολουθώ αυτό το έργο δεκαετίες τώρα: άλλες φορές είδα ομάδες να γράφουν ιστορία στην Ευρώπη, άλλες να γκρεμίζουν ό,τι χτίστηκε με κόπο. Το φετινό φθινόπωρο μοιάζει με σταυροδρόμι. Οι μεταγραφές ολοκληρώθηκαν, τα ρόστερ είναι γεμάτα υποσχέσεις και τα πρώτα προκριματικά του Champions League και των υπόλοιπων διοργανώσεων θα δείξουν αν μπορούμε να ξανασηκώσουμε κεφάλι ή αν θα μείνουμε στο περιθώριο.
Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός: οι δύο «βαριές φανέλες»
Ο Ολυμπιακός μπαίνει ως πρωταθλητής με την αυτοπεποίθηση που του δίνει η εμπειρία. Κράτησε τον βασικό κορμό, πρόσθεσε παίκτες με ποιότητα και ξέρει ότι δεν υπάρχει δικαιολογία. Η είσοδος κατευθείαν στους ομίλους του Champions League είναι προνόμιο, αλλά και τεράστια ευθύνη. Κάθε αποτέλεσμα θα μετρήσει στον συντελεστή της χώρας.
Στον Παναθηναϊκό το στοίχημα είναι διαφορετικό. Ο κόσμος διψάει να δει την ομάδα ξανά στο προσκήνιο της Ευρώπης. Θυμάμαι ακόμα την πορεία του ’96, όταν η Ελλάδα συζητούσε μόνο γι’ αυτό το θαύμα. Σήμερα, η ομάδα έχει μπροστά της δύσκολα προκριματικά και ξέρει ότι ένα στραβοπάτημα μπορεί να ανατρέψει όλη τη χρονιά. Γι’ αυτό και κάθε βράδυ στο γήπεδο έχει τον χαρακτήρα τελικού.
Οι διεκδικητές πίσω από το δίπολο
Ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ και ο Άρης μπαίνουν στη σεζόν με φιλοδοξίες. Ο ΠΑΟΚ, με τη δύναμη της Τούμπας, μπορεί να τρομάξει τον οποιονδήποτε, αλλά χρειάζεται καλύτερη εικόνα εκτός έδρας για να πάει μακριά. Η ΑΕΚ έχει ενθουσιασμό και οπαδούς που γεμίζουν κάθε εβδομάδα τη Νέα Φιλαδέλφεια· το πρόβλημα είναι να βρει διάρκεια και να μην πετάει βαθμούς εκεί που δεν πρέπει. Ο Άρης, τέλος, δείχνει πείσμα που ξεπερνά τα δεδομένα του. Αν μείνει υγιής, έχει πιθανότητες να γράψει ιστορία στα προκριματικά.
Όσο για τους νεοφώτιστους; Η ΑΕΛ και η Κηφισιά δύσκολα θα χτυπήσουν Ευρώπη, αλλά φέρνουν ζωντάνια. Στη Λάρισα ειδικά, το γήπεδο μπορεί να γίνει καυτό και να βάλει δύσκολα σε κάθε μεγάλο.
Ο συντελεστής: η διαρκής αγωνία
Η Ελλάδα βρίσκεται στη 12η θέση στην κατάταξη της UEFA. Όσοι ξέρουν, καταλαβαίνουν πόσο εύθραυστη είναι αυτή η θέση. Μια κακή χρονιά και κατρακυλάς, χάνεις προνόμια, ξεκινάς από πιο χαμηλούς γύρους. Έχω δει αυτόν τον κύκλο να επαναλαμβάνεται: μια μεγάλη πορεία σε ανεβάζει όλους μαζί, αλλά όταν αποτυγχάνουν όλοι, η ζημιά είναι τεράστια.
Οι προπονητές ξέρουν ότι η ευθύνη δεν είναι μόνο απέναντι στον σύλλογο. Είναι απέναντι στην εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου στην Ευρώπη. Ο κάθε βαθμός στους ομίλους, ο κάθε αποκλεισμός, καθορίζει το μέλλον όλων. Και αυτό είναι βάρος που δεν μπορείς να το αγνοήσεις.
Όσο κι αν το γήπεδο μάς συναρπάζει, η βία παραμένει το αγκάθι που δεν αφήνει το ελληνικό ποδόσφαιρο να αναπνεύσει. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Όσοι είμαστε χρόνια στα γήπεδα το έχουμε δει ξανά και ξανά: καπνογόνα, συγκρούσεις, επεισόδια που στιγμάτισαν δεκαετίες. Και δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια το τίμημα έγινε βαρύτερο, με ζωές που χάθηκαν χωρίς λόγο.
Το φετινό καλοκαίρι έφερε στο φως νέες σκοτεινές ιστορίες. Οι έρευνες αποκάλυψαν διαδρομές που συνδέουν συνδέσμους με κυκλώματα ναρκωτικών, εκβιασμούς, ακόμη και εμπρησμούς. Υποθέσεις που φτάνουν μέχρι τα δικαστήρια, με κατηγορούμενους ανθρώπους που βρίσκονται σε θέσεις ισχύος. Αυτές οι εικόνες δεν είναι μακρινές· είναι η καθημερινότητα ενός ποδοσφαίρου που παλεύει να σταθεί όρθιο.
Η UEFA δεν κλείνει τα μάτια. Ένα νέο βαρύ περιστατικό θα φέρει τιμωρίες, κεκλεισμένων των θυρών, ποινές που πονάνε. Έχω βρεθεί σε τέτοια παιχνίδια: άδεια καθίσματα, σιωπή που σε πνίγει, μόνο οι φωνές των παικτών να αντηχούν. Είναι ποδόσφαιρο χωρίς ψυχή.
Ακόμη και οι στοιχηματικές εταιρίες βρίσκονται μπροστά σε αυτό το χάος, αναγκασμένες να προσαρμόζουν αποδόσεις ή να «παγώνουν» ματς επειδή κανείς δεν ξέρει αν θα γίνουν κανονικά. Όταν το στοίχημα και η οργάνωση του ίδιου του πρωταθλήματος τρίζουν, ξέρεις ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο.
Στα χαρτιά, ο Ολυμπιακός έχει το πάνω χέρι. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι μακριά, ενώ ΠΑΟΚ και ΑΕΚ μπορούν να γυρίσουν ανά πάσα στιγμή το σκηνικό. Ο Άρης είναι η κρυφή δύναμη, ικανός να χαλάσει τα σχέδια των «μεγάλων».
Όμως η πραγματική μάχη δεν είναι μόνο στην Ελλάδα. Τα ευρωπαϊκά προκριματικά είναι το πεδίο όπου θα κριθεί η χρονιά. Εκεί θα φανεί αν η χώρα μας θα κρατήσει τη θέση της ή θα χάσει έδαφος στην UEFA. Ένα καλό φθινόπωρο μπορεί να μας δώσει ανάσα και αυτοπεποίθηση. Ένα κακό, μπορεί να μας στείλει χρόνια πίσω.
Μετά από τόσα χρόνια που τρέχω πίσω από το ελληνικό ποδόσφαιρο, έμαθα ότι οι προβλέψεις σπάνια βγαίνουν. Είναι γεμάτο αντιφάσεις, γεμάτο ανατροπές, γεμάτο ιστορίες που δεν μπορείς να μαντέψεις. Και ίσως αυτό είναι που μας κρατάει πάντα εδώ.
Η νέα σεζόν ξεκινά με ελπίδα. Αν οι ομάδες σταθούν στο ύψος τους στην Ευρώπη και αν, επιτέλους, μπει φρένο στη βία, τότε το ελληνικό ποδόσφαιρο μπορεί να ξαναβρεί τη λάμψη του.
