Το Λυκούδι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 410 μέτρων και οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και συγκεκριμένα την καλλιέργεια σιτηρών και καπνού, και την κτηνοτροφία, με αιγοπρόβατα ελευθέρας βοσκής. Το Λυκούδι έχει ταυτιστεί με το χωριό Λακίδε που αναφέρεται σε κατάστιχο του 1454. Το χωριό αυτό βρισκόταν στη Μπιτσέρια και οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στη θέση του σημερινού χωριού το 18ο αιώνα. Το 1874 άρχισε να λειτουργεί στο Λυκούδι σχολείο. Το 1912, μετά τη μάχη του Σαρανταπόρου, η περιοχή έγινε τμήμα της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια της κατοχής το χωριό ήταν έδρα αντιστασιακών και βρετανικών ταξιαρχών και έτσι πυρπολύθηκε το 1943 από τις κατοχικές δυνάμεις.
Ο πληθυσμός του χωριού άρχισε να μειώνεται μετά τη δεκαετία του 1960. Οι ναοί της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Γεωργίου έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Ο ναός της Αγίας Παρασκευής είναι τρίκλιτη βασιλική με δίρριχτη στέγη, η οποία φέρει αποτμήσεις στην ανατολική και στην δυτική πλευρά. Χρονολογείται στο τέλος του 18ου αιώνα. Στο ναό σώζεται τμήμα από το παλαιό τέμπλο καθώς και το βημόθυρό του. Βορειανατολικά του ναού υπάρχει κωδωνοστάσιο. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό και χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Είναι μονόκλιτη βασιλική με ημικυκλική κόγχη στην ανατολική πλευρά. Εσωτερικά, από το αρχικό τέμπλο του ναού σώζεται το επιστήλιο, 15 εικονίδια του τέμπλου και μια δεσποτική εικόνα, οι οποίες χρονολογούνται στο α’ ήμισυ του 19ου αιώνα. Στο χωριό σώζεται επίσης η βρύση του Τσάρα, η οποία χτίστηκε στο τέλος του 18ου αιώνα. Στο χωριό σώζονται και μερικά από τα παραδοσιακά πετρόκτιστα κτίρια της περιοχής.
Ο «παράδεισος» για τους ερευνητές απολιθωμάτων
Η ευρύτερη περιοχή του Σαρανταπόρου είναι μία από τις τρεις σημαντικότερες στην Ελλάδα με φυτικά απολιθώματα, που έχουν τεράστια αξία και είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός.
«Η πρώτη επαφή ήταν βιωματική, τα βρίσκαμε σε καθημερινές ασχολίες, στο σκάψιμο του κήπου, στο όργωμα των χωραφιών, στη θεμελίωση των σπιτιών.
Οι κάτοικοι τα συναντούσαν παντού χωρίς όμως να γνωρίζουν την αξία, την ηλικία αυτών των απολιθωμάτων. Για πρώτη φορά το 1980 περίπου υπάρχει η επιστημονική μελέτη της περιοχής, την οποία κατατάσσουν σε μία από τις τρεις σημαντικότερες φυτικών απολιθωμάτων στη χώρα.
Είναι μεγάλη η έκταση, που καταλαμβάνει αυτή η απολιθωματοφόρα θέση, είναι ηπειρωτική κι έχει κάποια είδη πολύ σπάνια», σχολίασε μεταξύ άλλων ο Βασίλης Στατήρης, που έχει βοηθήσει ώστε να έρθουν στο φως αυτά τα ευρήματα.
Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Μητρούσιας
ertnews.gr
