Τρία χρόνια και έξι μήνες από τον καταστροφικό σεισμό των 6,3 Ρίχτερ που ταρακούνησε τον κάμπο του Τυρνάβου και τα Πλατανούλια. Ένα χωριό που βρέθηκε αντιμέττωπο με τις συνέπειες μιας απρόσμενης καταστροφής. Οι κάτοικοι, όμως, με αδάμαστη θέληση, ελπίζουν στην ανοικοδόμηση και την επανόρθωση.
Μια επίσκεψη στο χωριό του αχλαδιού και μια προσεκτική ματιά φτάνει για να δει κάποιος τα σημάδια της καταστροφής, Βεράντες που κρέμονται, τοίχοι σκισμένοι, σκεπές κατεστραμμένες, σπίτια ολόκληρα γκρεμισμένα. Ούτε ένα σπίτι δεν αποκαταστάθηκε στα Πλατανούλια, αλλά ούτε και η εκκλησία ο Άγιος Χαράλαμπος.
Σαράντα δύο μήνες μετά δεν υπάρχει και νένα ευχάριστο νέο. Ούτε το σχολείο, ούτε η εκκλησία, ούτε τα σπίτια, ούτε οι ψυχές των παιδιών που ταλαιπωρούνται. Οι γηραιότεροι όπως ο ιερέας π. Αντώνιος δεν ελπίζουν πλέον για κάτι.
Παρόλα αυτά στα Πλατανούλια η ζωή συ νεχίζεται πολύ δυναμικά με πληθώρα δυ- νομικών καλλιεργειών που ούτε η κακο- καιρία Daniel, ούτε ο καύσωνας κατάφεραν να σταματήσουν. Τα τρακτέρ πηγαινοέρχονται κουβαλώντας χιλιάδες τόνους αχλαδιών, ροδάκινα, νεκταρίνια, καρπούζια, πεπόνια. Κάτι που κρατάει ακόμα τη νέα γενιά στο χωριό όπου η δράση είναι ασταμάτητη. Οι γκρεμισμένες βεράντες όμως δεν ταιριά ζουν στο DNA αυτού του χωριού.
