Η σεζόν στον Όλυμπο ξεκίνησε και φέτος με τον πιο εφιαλτικό τρόπο. Η είδηση του θανάτου του νεαρού Ισπανού ορειβάτη, ο οποίος εντοπίστηκε νεκρός στις απόκρημνες πλαγιές του βουνού μετά από πολυήμερες έρευνες, δεν είναι απλώς ένα ακόμα τραγικό στατιστικό. Είναι ένα σοκαριστικό, ωμό καμπανάκι κινδύνου που ξεγυμνώνει μια σύγχρονη μάστιγα: την πλήρη απομυθοποίηση του κινδύνου στο όνομα της ψηφιακής εικόνας και της επιπόλαιης αυτοπεποίθησης.
Η περιγραφή του σκηνικού, όπως τη μετέφερε ο έμπειρος άνθρωπος του βουνού Λάζαρος Ρήγος, παγώνει το αίμα. Ένα σώμα σχεδόν καμουφλαρισμένο στα βράχια, παγωμένο σε μια στάση απεγνωσμένης προσπάθειας να σκαρφαλώσει προς τα πάνω. Ο νεαρός ήταν ζωντανός μετά την πτώση. Έσβησε προσπαθώντας να σωθεί, ολομόναχος, σε ένα περιβάλλον που δεν συγχωρεί λάθη.
Το πιο εξοργιστικό; Λίγες ώρες πριν, άνθρωποι που γνωρίζουν το βουνό τον είχαν προειδοποιήσει επανειλημμένα να μην ανέβει χωρίς τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό. Εκείνος επέλεξε να τους αγνοήσει. Επέλεξε την έπαρση απέναντι στη γνώση.
Από τον Ορειβάτη στον «Summiteer» του Σαββατοκύριακου
Εκατοντάδες επίδοξοι «summiteers» ξεκινούν κάθε καλοκαίρι για το Μύτικα σαν να πηγαίνουν για καφέ στην παραλιακή.
Με casual ρούχα πόλης.
Με μοναδικό «εφόδιο» ένα κλαρί για μαγκούρα και την ακλόνητη ψευδαίσθηση ότι το βουνό των Θεών είναι ένα ελεγχόμενο αστικό πάρκο αναψυχής.
Αυτή η προσέγγιση δεν είναι απλώς αφέλεια είναι ύβρις. Ο Όλυμπος, παρά την ομορφιά του, παραμένει ένα άγριο, απρόβλεπτο οικοσύστημα με απότομες χαράδρες, σαθρά πετρώματα και καιρικές συνθήκες που μπορούν να μεταβληθούν από απόλυτη λιακάδα σε φονική καταιγίδα μέσα σε λίγα λεπτά. Το βουνό δεν ενδιαφέρεται για τα likes μας, ούτε συγκινείται από την άγνοιά μας.
Η ορειβασία δεν είναι extreme sport, είναι φιλοσοφία επιβίωσης. Και ο πρώτος κανόνας της επιβίωσης είναι ο σεβασμός στα όρια τα δικά μας και του περιβάλλοντος.
Το Σοκ ως Μέσο Αφύπνισης
Αν η ανατριχιαστική εικόνα ενός νεκρού ανθρώπου, που πλήρωσε με τη ζωή του το πείσμα και την ανευθυνότητά του, καταφέρει να ταρακουνήσει έστω και έναν επόμενο εκδρομέα, το κέρδος θα είναι τεράστιο. Αν κάποιος, βλέποντας αυτό το δράμα, αποφασίσει να γυρίσει πίσω επειδή δεν έχει τα σωστά παπούτσια, το κατάλληλο κράνος ή τον απαραίτητο οδηγό, τότε αυτή η σκληρή υπενθύμιση θα έχει επιτελέσει το σκοπό της.
Η ανθρώπινη βλακεία και η αλαζονεία είναι, δυστυχώς, ανίκητες. Όμως το βουνό είναι πάντα πιο δυνατό. Οι διασώστες, οι οδηγοί βουνού και οι άνθρωποι των καταφυγίων δεν κουράζονται να το επαναλαμβάνουν: Στο βουνό δεν πας για να το νικήσεις, πας για να σε δεχτεί.
Ας γίνει ο άδικος χαμός του νεαρού Ισπανού ένα μάθημα ταπεινότητας για όλους. Η φύση είναι πανέμορφη, αλλά και απόλυτα αμείλικτη.
Την επόμενη φορά που θα σχεδιάσετε μια εξόρμηση, αφήστε στην άκρη τη φαντασία της «εύκολης κορυφής» και εξοπλιστείτε με γνώση, κατάλληλα μέσα και, κυρίως, σεβασμό. Διαφορετικά, το τίμημα μπορεί να είναι μη αναστρέψιμο.
pezopotontas.gr
