Με ένα βίντεο με τίτλο «Η Εστίαση πέθανε», ο ΣΚΕΑΝΑ (ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΩΝ ΕΣΤΙΑΣΗΣ & ΑΝΑΨΥΧΗΣ Ν. ΑΧΑΙΑΣ) αναφέρεται στο παρατεταμένο λουκέτο στους κλάδους της εστίασης, του πολιτισμού και του τουρισμού.

ΠΗΓΗ: www.militaire.gr

Βρυξέλλες και Αθήνα συνομολόγησαν σκανδαλώδεις και λεόντιες  ρήτρες αποκλεισμού ευθύνης και αποζημίωσης υπέρ της AstraZeneca  για το εμβόλιο 

Γράφει ο Νότης Μαριάς

Πρόεδρος του Κόμματος ΕΛΛΑΔΑ- Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής, [email protected]

Η κυβέρνηση  επίσης παραιτήθηκε των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου κατά την πολυεθνικής και  αποποιήθηκε των εγγυήσεων που της προσφέρει η νομολογία του ΔΕΕ για τα εμβόλια 

Έτσι τελικά οι Έλληνες φορολογούμενοι καλούνται με απόφαση της κυβέρνησης να αποζημιώνουν όσους τυχόν υποστούν βλάβη και ζημιά από τα εμβόλια της AstraZeneca.

Με αφορμή τη σύγκρουση της Κομισιόν με τις πολυεθνικές του κορονοεμβολίου τελικά δόθηκε στη δημοσιότητα στις 29 Ιανουαρίου έστω και λογοκριμένο το συμβόλαιο της Κομισιόν με την AstraZeneca. 

Όμως παρά τη φιλολογία στα διάφορα ΜΜΕ και στις τηλεοπτικές εκπομπές για το εμβόλιο της AstraZeneca, εντούτοις επικρατεί μέχρι στιγμής η σιωπή των αμνών σε σχέση με το κορυφαίο ζήτημα. Το οποίο δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι η Κομισιόν και οι κυβερνήσεις των κρατών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνικής κυβέρνησης με το παραπάνω συμβόλαιο καθιέρωσαν υπέρ της AstraZeneca ρήτρα αποκλεισμού ευθύνης σε περίπτωση βλαπτικών παρενεργειών του εμβολίου της για την υγεία όσων τυχόν θα εμβολιασθούν.  Έτσι η πολυπόθητη ρήτρα για νομική ασυλία που τόσο πολύ επιζητούσαν οι διάφορες πολυεθνικές του κορονοεμβολίου τελικά εμπεριέχεται στο παραπάνω συμβόλαιο με την AstraZeneca.  Παρά ταύτα μέχρι σήμερα ακόμη και τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν βρει να πουν έστω και μια λέξη για το κορυφαίο αυτό ζήτημα και για τις τεράστιες πολιτικές και νομικές ευθύνες που συνεπάγεται για την κυβέρνηση η συνομολόγηση απαλλακτικής ρήτρας ή ρήτρας περί ανευθύνου  υπέρ της AstraZeneca και η συνακόλουθη αναγνώριση της αποποίησης νομικής ευθύνης εκ μέρους της εν λόγω πολυεθνικής.  Επιπλέον η παραπάνω ρήτρα περί μη ευθύνης της AstraZeneca συνοδεύεται και από ρήτρα αποζημίωσής της εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου για αξιώσεις κατά της εταιρείας από τρίτους λόγω του εμβολίου!!! 

Από το συμβόλαιο λοιπόν της Astra Zeneca που ήρθε στη δημοσιότητα προκύπτουν πολλά θέματα που εκθέτουν πολιτικά και νομικά την Κομισιόν και τα κράτη μέλη της ΕΕ και φυσικά την κυβέρνηση.

1.Η ελληνική κυβέρνηση  και τα άλλα κράτη της ΕΕ συνομολόγησαν:

(α) ρήτρα αποζημίωσης της  AstraZeneca για κάθε αξίωση τρίτων λόγω βλάβης της υγείας τους ή περιουσιακής ζημίας λόγω παρενεργειών του εμβολίου καθώς επίσης και 

(β) ρήτρα αποκλεισμού πάσης ευθύνης της εταιρείας για τους ίδιους λόγους.

2. Η Κομισιόν, η ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα κράτη της ΕΕ παραιτούνται πάσης αξιώσεώς τους κατά της AstraZeneca που προκύπτει ή σχετίζεται με: 

(α) την έλλειψη ασφάλειας ή αποτελεσματικότητας του εμβολίου

(β) τη χρήση ή χορήγηση του εμβολίου υπό συνθήκες πανδημίας

3.Η Κομισιόν, η ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα κράτη της ΕΕ αποποιήθηκαν των εγγυήσεων που τους προσφέρει για την άμυνά τους η νομολογία του ΔΕΕ για τα εμβόλια και όχι μόνο.

4.Όλες οι ενδεχόμενες δίκες μεταξύ Κομισιόν, Ελλάδας και άλλων κρατών μελών της ΕΕ με την AstraZeneca θα διεξαχθούν ενώπιον των Βελγικών δικαστηρίων και σύμφωνα με το Βελγικό δίκαιο. 

Ιδού το μέγα σκάνδαλο:χορήγηση νομικής ασυλίας στην AstraZeneca

Τα σπασμένα των πολυεθνικών τα πληρώνουν διπλά οι φορολογούμενοι

Σύμφωνα με το Τμήμα 14.1  της Συμφωνίας Προαγοράς με την AstraZeneca τα συμβαλλόμενα κράτη άρα και η Ελλάδα θα αποζημιώνουν και δεν θα επιτρέπουν τη βλάβη (shall indemnify and hold harmless) της AstraZeneca από και έναντι κάθε ζημιάς και υποχρέωσης καθώς και των νομικών εξόδων που προκύπτουν από ή που σχετίζονται με αξιώσεις λόγω θανάτου, σωματικού, ψυχικού ή συναισθηματικού τραύματος, ασθένειας, αναπηρίας ή κατάστασης φόβου για τους παθόντες εμβολιασθέντες καθώς και για κάθε απώλεια ή ζημία της περιουσίας τους ή διακοπή της επιχείρησης του παθόντος ή συγγενικού του προσώπου, απώλειες που σχετίζονται με ή προκύπτουν από τη χρήση ή τη διαχείριση του εμβολίου που αποστέλλεται ή διατίθεται εντός της δικαιοδοσίας των συμβαλλομένων κρατών μελών της ΕΕ άρα και της Ελλάδας. 

Τα παραπάνω προνόμια δεν αφορούν μόνο την AstraZeneca, αλλά καλύπτουν τους συνεργάτες της, τους υπεργολάβους, τους δικαιοπάροχους, τους δευτερεύοντες κατόχους αδείας, τους αξιωματούχους, διευθυντές, υπαλλήλους και άλλους πράκτορες και εκπροσώπους των παραπάνω.

Από τα παραπάνω λοιπόν προκύπτει ότι:

α)Συνομολογείται ρήτρα αποκλεισμού της ευθύνης της εταιρείας μέσω της ρήτρας (hold harmless) για οποιαδήποτε ζημιά στην υγεία ή στην περιουσία των εμβολιαζομένων. 

β)Τα συμβαλλόμενα κράτη δηλαδή και η Ελλάδα αναλαμβάνουν την αποζημίωση (shall indemnify) της AstraZeneca για τους παραπάνω λόγους.

γ)Η Κομισιόν απαλλάσσεται κάθε ευθύνης.

Την αποζημίωση των παθόντων αναλαμβάνουν τα συμβαλλόμενα κράτη άρα και η Ελλάδα 

Επομένως το βάρος των ενδεχόμενων τεράστιων αποζημιώσεων σε τελική ανάλυση θα μετακυληθεί στους Έλληνες φορολογούμενους οι οποίοι εν προκειμένω καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα των πολυεθνικών του κορονοεμβολίου.

Μάλιστα το ποσό της αποζημίωσης των παθόντων που ενδεχόμενα θα κληθεί να καταβάλει η Ελλάδα αφορά κάθε εμβολιαζόμενο εντός της Ελληνικής επικράτειας άρα όχι μόνο τους Έλληνες πολίτες αλλά και τους εμβολιαζόμενους κατοίκους της χώρας (πολίτες της ΕΕ κατοικούντες εν Ελλάδι, πρόσφυγες, οικονομικούς μετανάστες κλπ).

Στο πλαίσιο αυτό προβλέπεται ότι τέτοια αποζημίωση θα είναι διαθέσιμη ανεξάρτητα από το πού χορηγείται το εμβόλιο, πού υποβάλλεται η αξίωση και εάν η αξίωση λόγω  ελαττώματος προέρχεται από τη διανομή, τη χορήγηση και τη χρήση, τις κλινικές δοκιμές ή την έρευνα, την κατασκευή, επισήμανση, σύνθεση, συσκευασία, δωρεάν διανομή, συνταγογράφηση ή αδειοδότηση του εμβολίου στη δικαιοδοσία της Ελλάδας. 

Επιπλέον η εν λόγω αποζημίωση θα είναι διαθέσιμη για ζημίες που προκύπτουν από το χρήση και χορήγηση εμβολίων που παρέχονται βάσει της εν λόγω σύμβασης, ανεξάρτητα από το πότε ή πού έλαβε χώρα ο εμβολιασμός και ανεξάρτητα από το πότε ή πού προκλήθηκε η βλάβη και οι απώλειες.

Το Ελληνικό δημόσιο παραιτείται αξιώσεών του έναντι των πολυεθνικών του κορονοεμβολίου

Τεράστιο νομικό και πολιτικό ζήτημα εγείρεται κατά της κυβέρνησης καθώς το Ελληνικό Δημόσιο προσχωρώντας στην παραπάνω σύμβαση της Κομισιόν με την AstraZeneca εκτός του ότι ανέλαβε την υποχρέωση αποζημίωσης κάθε φυσικού προσώπου εμβολιασθέντος εντός Ελλάδος για ενδεχόμενες βλάβες της υγείας του και απώλειες περιουσίας λόγω εμβολίου, ταυτόχρονα παραιτείται κάθε αξίωσής του κατά της εταιρείας για τους παρακάτω λόγους. 

Έτσι σύμφωνα με το Τμήμα 15.1. της σύμβασης η  Επιτροπή και κάθε ένα από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, άρα και η Ελλάδα,  εντός των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, και για λογαριασμό τους, παραιτούνται πάσης αξιώσεώς τους κατά της AstraZeneca που προκύπτει ή σχετίζεται με: 

(α) έλλειψη ασφάλειας ή αποτελεσματικότητας του εμβολίου, (με την επιφύλαξη της συμμόρφωσης της AstraZeneca με τους ισχύοντες κανονισμούς της ΕΕ και τις απαιτήσεις για προϊόν ενόψει πανδημίας, που περιορίζεται στην κατασκευή από την AstraZeneca του εμβολίου σύμφωνα με τις ορθές πρακτικές παρασκευής).

(β) χρήση ή χορήγηση του εμβολίου υπό συνθήκες πανδημίας.  

Στο Τμήμα 15.2. της σύμβασης υπονοείται παρά τη λογοκρισία επιπλέον «Περιορισμός ευθύνης για αξιώσεις εκτός από αποζημίωση τρίτων», αναφορικά με τη συνολική ευθύνη της AstraZeneca και των θυγατρικών της σε σχέση με τις αξιώσεις που υπέβαλε η Επιτροπή ή τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.

Και το κερασάκι στην τούρτα-Η παραίτηση της Ελλάδας από την επίκληση της νομολογίας του ΔΕΕ για τις ευθύνες των εταιρειών εμβολίου

Και το κερασάκι στην τούρτα αποτελεί η παραίτηση της Ελλάδας από την επίκληση της νομοθεσίας της ΕΕ και της νομολογίας του ΔΕΕ για τις ευθύνες των εταιρειών εμβολίου. Αυτό προκύπτει από το Τμήμα 15.3. της σύμβασης περί αποποίησης εγγυήσεων όπου αναφέρεται ότι τα μέρη άρα και η Ελλάδα αναγνωρίζουν ότι δεν βασίζονται σε  καμιά ρύθμιση, δήλωση, εγγύηση, όρο, συνήθη πρακτική, πορεία διαπραγμάτευσης ή πρόβλεψη εκτός από τις εγγυήσεις που έχουν καθοριστεί στην παρούσα συμφωνία. Όλες οι δηλώσεις, παραστάσεις, εγγυήσεις, όροι, προϋποθέσεις και διατάξεις συμπεριλαμβανομένων, τυχόν όσων προκύπτουν έμμεσα από νόμους ή τη νομολογία αποκλείονται στον μέγιστο επιτρεπόμενο εκ του νόμου βαθμό.

Παράνομες οι ρήτρες του συμβολαίου της AstraZeneca

Όμως οι παραπάνω ρήτρες του συμβολαίου της AstraZeneca περί αποποίησης ευθύνης της εταιρείας ή άλλως οι ρήτρες αποκλεισμού ευθύνης της εταιρείας είναι άκυρες και παράνομες, καθώς οι συμβατικές προβλέψεις δεν μπορούν να ακυρώσουν ούτε την Οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου η οποία ρητά καθορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις της ευθύνης του παραγωγού εμβολίων όσο και την νομολογία του ΔΕΕ στην υπόθεση C-621/15 N. W  όπου και καθορίστηκαν οι όροι και οι προϋποθέσεις της νομικής ευθύνης των εταιρειών-παραγωγών εμβολίων για την αποζημίωση όσων υφίστανται βλάβη στην υγεία τους και ζημία στην περιουσίας τους λόγω παρενεργειών των εμβολίων.

Επομένως τυχόν παθόντες λόγω του κορονοεμβολίου της AstraZeneca μπορούν ακόμη νομίμως να προσφύγουν ενώπιον των Ελληνικών δικαστηρίων και δυνάμει του ελληνικού δικαίου και του δικαίου της ΕΕ  να ζητήσουν αποζημίωση από την AstraZeneca. 

Άλλο ζήτημα είναι βέβαια το ποιες ρήτρες και ενστάσεις θα αξιοποιήσει η AstraZeneca κατά του Ελληνικού Δημοσίου τις οποίες ενδεχόμενα θα επικαλεστεί προσεπικαλώντας στην εν λόγω δίκη το Ελληνικό Δημόσιο βάσει του ως άνω συμβολαίου και ζητώντας τελικά το Ελληνικό Δημόσιο να υποχρεωθεί δικαστικά να αναλάβει σε τελική ανάλυση την αποζημίωση των παθόντων.

Στο προσκήνιο και ο Νόμος περί ευθύνης Υπουργών;

Βέβαια το πολιτικό και νομικό ζήτημα σε σχέση με την αναδοχή ευθύνης εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου για κάθε ζημιά λόγω του κορονοεμβολίου της  AstraZeneca  καθώς και η συμβατικώς χορηγηθείσα ρήτρα αποκλεισμού ευθύνης της  AstraZeneca  αναμένεται να απασχολήσει τα πολιτικά και νομικά πράγματα της χώρας τα επόμενα χρόνια. Πολύ δε περισσότερο καθώς είναι προφανές ότι πέραν των άλλων ελλείψει ρητής νομοθετικής εξουσιοδότησης τόσο η συμβατικώς  χορηγηθείσα ρήτρα αποκλεισμού ευθύνης της  AstraZeneca   όσο και η ανάληψη του κόστους μελλοντικής αποζημίωσης των παθόντων άνευ σχετικής προβλέψεως στον κρατικό προϋπολογισμό και ελλείψει επίσης νομοθετικής εξουσιοδότησης είναι παράνομες ενέργειες και εγείρουν πέραν των άλλων και ζητήματα περί ευθύνης υπουργών και ευθύνης των λοιπών αξιωματούχων που συναίνεσαν στις παραπάνω ρήτρες για την AstraZeneca έστω και δια παραλείψεως ήτοι δια της μη υποβολής αντιρρήσεων και της μη συνακόλουθης αξιοποίησης της ρήτρας διαφυγής (opting out clause) εντός πέντε ημερών όπως προβλέπει η σχετική Απόφαση της Κομισιόν (Commission Decision C(2020) 4192 final of 18 June 2020).

Επιπλέον το ίδιο ισχύει και για την παραίτηση εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου της άσκησης αγωγών αποζημιώσεως κατά της  AstraZeneca για τους παραπάνω λόγους καθώς και για την σχετική αποποίηση των παραπάνω νομικών εγγυήσεων μεταξύ των οποίων και της επίκλησης της νομολογίας του ΔΕΕ για την ευθύνη των εταιρειών για τα εμβόλια.

Απ΄ ό,τι φαίνεται η σημερινή κυβέρνηση είναι εξαιρετικά εκτεθειμένη ηθικά, πολιτικά και κυρίως νομικά για τις παραπάνω ενέργειες και παραλήψεις των μελών της ιδίως ενόψει των αγωγών και μηνύσεων που αναμένονται κατά των Υπουργών που χειρίστηκαν το θέμα συμπεριλαμβανομένης πιθανόν και της ενεργοποίησης του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Τουλάχιστον οι μνημονιακές κυβερνήσεις όταν παραιτήθηκαν της ασυλίας λόγω εθνικής κυριαρχίας για τα μνημόνια εισάγοντας το αγγλικό δίκαιο επιχείρησαν το 2010 έστω και με αμφιλεγόμενους τρόπους να διασφαλίσουν κάπως τα νότα τους φροντίζοντας να λάβουν νομοθετικές εξουσιοδοτήσεις από τη Βουλή έστω και προβληματικές. Το ίδιο ισχύει και για την ανάλογη ρήτρα που υπάρχει στη Σύμβαση Ελλάδας –EFSF  που επίσης κυρώθηκε με νόμο το 2012. 

Οψόμεθα καθώς τώρα μετά τις σημερινές μας αποκαλύψεις αναμένεται να ξυπνήσει από το λήθαργο (;) η αντιπολίτευση. 

Πάμε άραγε για νέα Novartis;

ΠΗΓΗ: www.militaire.gr

Γράφει ο Κώστας Μαρδάς

Για να μην ξεχνάμε τη μαύρη μέρα των Ιμίων (31/ 1/1996 )  :

Ο…σύντροφος του Μπάϊντεν, ο …Δημοκρατικός Μπιλ Κλίντον, ήταν αυτός που – εν ονόματι αποφυγής πολέμου μεταξύ δύο χωρών του ΝΑΤΟ – απαίτησε …ευγενικά από τον κωμικοτραγικό Σημίτη να αποσύρει η Ελλάδα ( και η Τουρκία ) πλοία, δυνάμεις και σημαία από τα ελληνικότατα Ίμια, που αμερικανικοί και βρετανικοί και τουρκικοί και , φυσικά, ελληνικοί επίσημοι χάρτες τα όριζαν στην ελληνική επικράτεια…

Πράγματι, η συμμόρφωση προς την …ευγενικό Αμερικανό κηδεμόνα απέτρεψε τον γενικό πόλεμο, αλλά η λήξη της κρίσης είχε κόστος ανθρώπινο και εθνικό…

Είχε το θάνατο τριών αξιωματικών μας και την ντεφάκτο απώλεια ελληνικής κυριαρχίας… Απώλεια όχι μόνο στις δύο ελληνικότατες βραχονησίδες, αλλά και σε εκατοντάδες βραχονησίδες σε όλο το Αιγαίο…

Ήταν μια τακτική και στρατηγική που πρέπει να μας διδάξει ότι:

Η πολιτική ηγεσία οφείλει, ήδη από την εποχή της ειρήνης, να μαθαίνει να διαχειρίζεται και πόλεμο (αν της επιβληθεί) και ειρήνη (αν δεν έχει ταπεινωτικό κόστος).

 Στην περίπτωση των Ιμίων, είχαμε έναν ανίδεο περί την στρατηγική κουλτούρα Πρωθυπουργό, ο οποίος ήθελε πάση θυσία απεμπλοκή…

Και έναν θαρραλέο, αρχηγό ΓΕΕΘΑ που όμως ήθελε, πάση θυσία, χτύπημα με το πρώτο…Μπάμ και κάτω!

Και βέβαια, έναν λαό του… χρηματιστηρίου ,που δεν κατέβηκε ποτέ σε μια διαδήλωση για την υποστολή της ελληνικής σημαίας σε ελληνικό έδαφος…

Όχι για τη σημαία που αυθορμήτως έστησε ο δήμαρχος Καλύμνου Διακομιχάλης σε νησίδα που νοίκιαζε, εν συνειδήσει δικαίου, σε Έλληνα βοσκό… Για την οποία σημαία ο Σημίτης, από το βήμα της Βουλής στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του , διαβεβαίωσε ότι ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΣΤΑΛΛΕΙ… Αλλά τη σημαία που, μετά την υποστολή της από τους Τούρκους δημοσιογράφους της “Χουριέτ” , έστησε πλήρωμα ελληνικού πολεμικού (εις αντικατάσταση αυτής του δημάρχου ) με εντολή της Ναυτικής Διοίκησης Αιγαίου.

Όπως, επίσης, είναι γνωστό, αλλά το …ξεχνάμε:

Ο…ευγενικός και… Δημοκρατικός Κώστας Σημίτης, διαδεχθείς στην Προεδρία του ΠΑΣΟΚ τον ανίκανο, λόγω υγείας, να κυβερνήσει ,”τριτοκοσμικό” Ανδρέα Παπανδρέου και, κατανικώντας στο συνέδριο το φθαρμένο Παπανδρεϊκό στρατόπεδο, εξελέγη τον Σεπτέμβριο του 1996 από τον ελληνικό λαό νικητής με ποσοστό 41 %. 

 Κι ας είχε κατεβάσει τον Ιανουάριο την ελληνική σημαία…

Κι΄έτσι…Υπερπατριώτες και σώφρονες , εθνικιστές και εθνομηδενιστές, μιλιταριστές και ειρηνιστές, συνεχίσαμε να τιμούμε την ελληνική σημαία στη… Μύκονο και…

…Και φέτος στο…Ντουμπάϊ…

Αναμένοντας μια νέα, ευγενική και… Δημοκρατική, αλά Μπάϊντεν, εντολή στις διερευνητικές…

Του θεσμικού Μπάϊντεν, που, σύμφωνα με δήλωση του Στέητ Ντηπάρτμεντ , την 1η Φεβρουαρίου το 1996, όπως την παραθέτω πλήρη στο βιβλίο μου ΠΡΟ- ΙΜΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ :

” Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναγνωρίζουν καμιά κυριαρχία στα νησιά Ίμια- Καρντάκ”…

ΠΗΓΗ: www.militaire.gr

Υπό Ιωάννου Θ. Μάζη, Καθηγητού Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών*

Το “σήμερα” εις τις Διερευνητικές

Αρχίζοντας από το πέρας της 61ης συναντήσεως Διερευνητικών συνομιλιών (με την αιφνιδία συμμετοχή Καλίν, αναβαθμίζονται σε «διαβουλεύσεις, όπως τις απεκάλεσε στις 27/01/2021 ο κος Τσαβούσογλου» και ας μην το αποκρίπτομε…) μεταξύ Αντιπροσωπειών Ελλάδος-Τουρκίας εις το κτήριο του Ντολμά Μπαχτσέ, σημειώνομε τα κατωτέρω:

Όπως διαρρέουν «έγκυροι κύκλοι», η  ελληνική πλευρά επιβεβαίωσε (κατά την διενεργηθείσαν επισκόπισιν μεταξύ των δύο αντιπροσωπειών, των συζητηθέντων εντός του των «Διερευνητικών» από το έτος 2002 έως  το έτος 2016) και επισήμως την αδιαλλαξίαν της Τουρκίας αναφορικώς με την εμμονήν της εις το σύνολο όλων των εκνόμων αιτημάτων της, τα οποία και αποτελούν αυστηρώς θέματα που θίγουν την ελληνική εθνική κυριαρχία και αντίστοιχα ή και συναμφότερα κυριαρχικά δικαίωματα όπως: 1) την αποδοχή συζητήσεως θεμάτων αιγιαλίτιδος ζώνης δηλ. Εθνικών Χωρικών Υδάτων και Εθνικού Εναερίου Χώρου, πέραν και εκτός πλαισίου που προβλέπει το εφαρμοστέο Δίκαιο της Θαλάσσης 2) ζητήματα αποστρατικοποιήσεως ελληνικών Νησιών του Ανατολικού και Νοτίου Αιγαίου (συμπεριλαμβανομένης και της συστάδας συμπλέγματος Καστελορίζου) 3) ζητήματα δήθεν “τουρκικής» αντί μουσουλμανικής μειονότητος ελληνικής Θράκης” 4) άρνησις αποδοχής από πλευράς Τουρκίας των εφαρμοστέων διεθνών αναγνωρισμένων κανόνων (συμβατικών και εθιμικών) του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης και κυρίως (5) το υφιστάμενο καθεστώς κυριαρχίας νήσων του Αιγαίου που αναμφισβήτητα περιλαμβάνονται εδώ και δεκαετίες στην ελληνική εθνική επικράτεια. Αναμενόμενον αποτέλεσμα.

Πρώτη ερώτησις: Δια ποίον λόγον δεν καλούνται από τον αρμόδιον ΥΠΕΞ οι Αρχηγοί των Κομμάτων όπως ενημερωθούν με το περιεχόμενον των διερευνητικών από το 2002 έως το 2016; Είναι, λέγει η Κυβέρνησις, «απόρρητα και μή ανακοινώσιμα». Μα αυτό δεν είναι αληθές, διότι οι διατελέσαντες Πρωθυπουργοί και Υπουργοί των Εξωτερικών κατά το εν λόγω διάστημα είναι τουλάχιστον 30 και τουλάχιστον οι 20 εξ αυτών ευρίσκονται εντός Βουλής είτε με την ΝΔ, είτε με τον Σύριζα είτε με το ΚΙΝΑΛ. Συνεπώς, δύναταί τις να εικάσει μετ’ απολύτου βεβαιότητος ότι οι βουλευταί και τών τριών αυτών κομμάτων γνωρίζουν πολύ καλά το περιεχόμενο των φακέλλων των 60 τελεσθεισών διερευνητικών μέχρι σήμερα! Το εναντίον θα ήτο τραγικόν, διότι οι βουλευταί αυτοί λαμβάνουν αποφάσεις περί της τύχης της Κυριαρχίας και της Εδαφικής ακεραιότητος της Ελλάδος! Ποίοι όμως, μετά βεβαιότητος, δεν το γνωρίζουν; To KKE, το Μέρα 25 και η Ελληνική Λύση. Δηλαδή 34 βουλευταί του Ελληνικού Κοινοβουλίου και 3 πολιτικοί Αρχηγοί δεν έχουν ιδέα περί αυτών! Αυτό είναι δημοκρατικόν; Είναι εθνικώς υπεύθυνον; Eίναι ηθικόν; Eίναι εθνικώς οφέλιμον; Τί ακριβώς υποδηλοί και σε τι αποσκοπεί; 

Οι ορθότατες δηλώσεις του ΥΠΕΞ κου Δένδια

Σημειώνομε με ενδιαφέρον ότι ο έλλην ΥΠΕΞ 

1) εδήλωσε σαφώς ότι «δεν συζητούνται θέματα που αφορούν την εθνική κυριαρχία και την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών» υπονοώντας αυτό που επί πολλούς μήνες υπογραμμίζει και ο γράφων: ότι δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να ομιλούμε για «θαλάσσιες ζώνες» όταν είναι γνωστόν ότι εις τις ζώνες αυτές εμπεριέχεται και η Αιγιαλίτις Ζώνη, η οποία ορίζει τα Εθνικά χωρικά ύδατα και τον Εθνικόν Εναέριον Χώρο, άρα αποτελούν σαφώς ζητήματα «εθνικής κυριαρχίας». 

2) Δυστυχώς όμως, ο Έλλην πρωθυπουργός, μέχρι και την παραμονήν των Διερευνητικών (24/01/2021) επέμενε σε αυτήν την επικίνδυνη ορολογία. Αναμένομεν να διαπιστώσομεν εάν θα συνεχίσει…..

3) έθεσε θέμα ο κος ΥΠΕΞ (Κοπή πίττας Συλλόγου Ιμβρίων, 19/01/2021) απαιτήσεως από ελληνικής πλευράς ενεργοποιήσεως του – μηδέποτε εφαρμοσθέντος, τουναντίον “βιασθέντος” από τουρκικής πλευράς- Άρθρου 14 της Συνθήκης της Λωζάννης το οποίον αναφέρει: «Αι νήσοι Ίμβρος και Τένεδος, παραμένουσαι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν, θα απολαύουν ειδικής διοικητικής οργανώσεως, αποτελουμένης υπό τοπικών στοιχείων και παρεχούσης πάσαν εγγύησιν εις τον αυτόχθονα μη μουσουλμανικόν πληθυσμόν όσον αφορά την τοπικήν αυτοδιοίκησιν και την προστασίαν των ατόμων και των αγαθών. Η τήρησις της τάξεως θα διασφαλίζεται υπό αστυνομίας στρατολογουμένης εκ του αυτόχθονος πληθυσμού, μερίμνη της ως άνω προβλεπομένης τοπικής διοικήσεως και υπό τας διαταγάς αυτής τιθεμένης». Eίναι δε σημαντικότατο να αναφερθεί ότι «εις τα άρθρα 38-43 της Συνθήκης κατοχυρούται ασφαλώς η προστασία της ζωής, της ελευθερίας, της γλώσσης, της εθνικότητος και της θρησκείας των Ελλήνων υπηκόων». Τουναντίον, «τον Σεπτέμβριο του 1923, οι τουρκικές αρχές παρέλαβαν την διοίκηση των νησιών. Τούρκοι αξιωματούχοι από τη Μικρά Ασία ανέλαβαν εξ ολοκλήρου τη Διοικητική, Δικαστική, Αστυνομική, Λιμενική και Τελωνειακή εξουσία, παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάννης πριν ακόμη αρχίσει να εφαρμόζεται. Η κίνηση αυτή αποτέλεσε την αρχή του συστηματικού διωγμού του ελληνικού στοιχείου στην Ίμβρο και στην Τένεδο, που εκδηλώθηκε με τον αποκλεισμό του από την τοπική διοίκηση των νησιών, από την καθιέρωση ως υποχρεωτικής της τουρκικής εκπαίδευσης και την περιθωριοποίηση και τελικά κατάργηση της ελληνικής, από τη δήμευση σημαντικού τμήματος της εκκλησιαστικής περιουσίας και την καταστροφή Μοναστηριών, Ιερών Ναών και Εξωκκλησιών και από την παρεμπόδιση, άλλοτε με έμμεσο και άλλοτε με άμεσο και βίαιο τρόπο κάθε είδους Οικονομικής, Κοινωνικής και Πολιτιστικής δραστηριότητας των Ελλήνων αυτοχθόνων κατοίκων στα δύο νησιά». Ο κος Δένδιας, κατά την διάρκειαν της ιδίας εκδηλώσεως, εις επίρρωσιν των λεγομένων του, ανεφέρθη και εις το ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, στις 27/6/2008, που «καλεί την Τουρκία να αναζητήσει λύσεις που θα επέτρεπαν την αρμονική συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων στην Ίμβρο και την Τένεδο. Σε συνδυασμό με τη δημιουργία συνθηκών επιστροφής των Ιμβρίων και Τενεδίων Ελλήνων της διασποράς, ανεξάρτητα αν αυτοί έχουν ή όχι την τουρκική ιθαγένεια».

Δευτέρα ερώτησις: Το εύλογον ερώτημα που προκύπτει εις το σημείον αυτό είναι το εξής: Θα παραμείνει ο κος ΥΠΕΞ εις αναλόγους, κοινωνικού τύπου, δηλώσεις, ή θα απαιτήσει να τεθεί το αίτημα αυτό από την ελληνικήν αντιπροσωπείαν κατά την 62αν Συνάντησιν των Αθηνών εφ’ όσον απoτελεί και διαπίστωσιν του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΣοΕ); Εις περίπτωσιν μη καταθέσεώς του, θα το ανεχθεί ο ίδιος ο εισηγητής του ή θα εγείρει ενστάσεις; Kαι τί είδους; Kαί εάν ούτε αυτές οι ενστάσεις εισακουσθούν, τότε τί θα πράξει; Με την ήδη επιδειχθείσαν σθεναράν στάσιν του λοιπόν ο κος ΥΠΕΞ θα φανεί ότι το πιστεύει και το εννοεί!

Προφανώς, το ερώτημα που παραμένει είναι το κατά πόσον η ελληνική Διπλωματική Υπηρεσία, προτίθεται να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον των αρμοδίων οργάνων του ΣοΕ δια την συμπεριφοράν της Τουρκίας έναντι της εθνικής ελληνικής μειονότητας εις τα δύο αυτάς νήσους. Τι ακριβώς σχετικά διαβήματα έχει κάνει προς αυτό ο κος Π. Μπεγλίτης, ως Επικεφαλής σήμερα της Μονίμου ελληνικής Αντιπροσωπείας εις το Στρασβούργον, έδραν του ΣοΕ? Και κυρίως τι οδηγίες έχει λάβει από την κεντρικήν Υπηρεσίαν του ελληνικού ΥΠΕΞ δια να πράξει προς αυτή την κατεύθυνσιν εφεξής;

Η παρέμβασις του κου Α. Σαμαρά

Την παραμονήν της επανενάρξεως των Διερευνητικών όμως (24/01/2021), ο π. Πρωθυπουργός κος Α. Σαμαράς, παρεχώρησε βαρυσήμαντον συνέντευξιν προς καθημερινήν εφημερίδα των Αθηνών στηλιτεύων απολύτως την κυβερνητικήν πολιτικήν αναφορικώς με την έναρξιν των Διερευνητικών και αμφισβητών, και δικαίως, τα αναμενόμενα ως θετικά διπλωματικά των αποτελέσματα. Πρότεινε δε σαφώς την ανασχετικήν πρακτικήν έναντι των «πειρατών [Τουρκών]». Αναφορικώς με τον κον Α. Σαμαρά ήτο και αυτός σαφής, διότι ανέφερε ορθότατες θέσεις, όπως: 

i) «Η Ελλάδα δεν συζητά τίποτε πέραν από την οριοθέτηση Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Η έναρξη όμως των διερευνητικών ακυρώνει κάθε συζήτηση για κυρώσεις κατά της Τουρκίας». Και συνεχίζει ο κος Σαμαράς, θέτων πλήρη κατάλογο των εκνόμων συμπεριφορών της Τουρκίας εντάσσων – και ορθότατα- και την «επεκτατική» συμπεριφορά της γείτονος έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κάτι, όμως, το οποίον μάλλον δεν συμμερίζεται, δυστυχώς, ούτε ο έλλην Πρωθυπουργός κος Μητσοτάκης, ούτε η ηγεσία της Ελληνικής Διπλωματίας υπό τον κον Δένδια, ούτε η «απόρρητος-μυστική διπλωματία» του Μεγάρου Μαξίμου μέσω της Πρέσβεως και Δ/ντρίας του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, κας Σουρανή, προξενούσα την… δυσαρέσκεια του κου ΥΠΕΞ.

ii) «Αρνούμαστε να συζητήσουμε πώς θα… μοιράσουμε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας! Γιατί, αν δεχόμασταν να μπούμε σε τέτοια συζήτηση, το θέμα δεν είναι «να τους δώσουμε κάτι, ώστε να σώσουμε τα υπόλοιπα» – όπως υποστηρίζεται από ορισμένους. Διότι, αφού πάρουν κάτι τώρα, θα επανέλθουν με νέες απειλές, ώστε να πάρουν και άλλα… Γι’ αυτό και έχω πει: Με «πειρατές» δεν κάνεις διάλογο! Να σας το πω αλλιώς: Τον επεκτατιστή δεν τον κατευνάζεις. Γιατί έτσι γίνεται πιο αδίστακτος. Τον επεκτατιστή μόνον αποτρεπτικά μπορείς να τον αντιμετωπίσεις. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι να ενισχύσουμε την αποτροπή μας έναντι της επιθετικής Τουρκίας».

Κατόπιν και της συνεντεύξεως αυτής του π. Πρωθυπουργού κου Σαμαρά, κατά την 24ην και 25ην/01/21, βουλευτές-διεθνολόγοι του κυβερνώντος κόμματος, ανέφεραν πλέον ότι «η Ελλάδα συζητά μόνον ζητήματα Υφαλοκρηπίδος και ΑΟΖ». Ευχάριστον και ελπιδοφόρον. Παρατηρούμε όμως ότι: 

α) ουδέποτε έχει εκστομίσει το τοιούτον ο έλλην Πρωθυπουργός ο οποίος, παρά τις διαρκείς, έγκαιρες (από την συνέντευξή του εις την παρελθούσα Έκθεση της Θεσσαλονίκης, Σεπτέμβριος 2020) και επισταμένενες παρατηρήσεις μου, συνεχίζει να χρησιμοποιεί τον – επικίνδυνο διπλωματικώς – όρο, «θαλάσσιες ζώνες». 

β) η Ελληνο-Αιγυπτιακή «τμηματική» οριοθέτησις» μέχρι τον 28ο μεσημβρινό η παραδίδουσα προς “συζήτησιν” όλο το Τμήμα της ελληνικής Υφαλοκρηπίδος Ανατολικής Μεσογείου και φυσικά της Νησιωτικής Συστάδος του Συμπλέγματος του Καστελορίζου, μας ωθεί να αναλογισθούμε με υποψίαν τους λόγους δια τους οποίους υφίσταται αυτή η πρωθυπουργική εμμονή. 

γ) οι μειωμένες επήρειες εις βάρος της Κρήτης, της Ρόδου, της Κάσου της Καρπάθου, εντείνουν τις ανησυχίες μας. Προς την ιδίαν κατεύθυνσιν μας οδηγούν και οι πρόσφατες υπουργικές δηλώσεις περί «κόκκινων γραμμών των έξι μιλίων» και περί του ότι «η Κύπρος είναι τρίτο κράτος» και η εγκατάλειψις της εθνικής και νομικής υποχρεώσεως της Ελλάδος (ως εγγυητρίας δυνάμεως) έναντι της Λευκωσίας. 

δ) οι μειωμένες επήρειες Διαποντίων Νήσων και Στροφάδων στην Ελληνο-Ιταλική Συμφωνία οριοθετήσεως «Θαλασσίων Ζωνών» (…και πάλιν, και όχι ΑΟΖ!) και η συμβατική (άρα μόνιμος) παραχώρησις εις τα Ιταλικά αλιευτικά κυριαρχικών ελληνικών δικαιωμάτων αλιείας εντός των διευρυμένων ελληνικών χωρικών υδάτων (δηλ. από 6-12 ν.μ.) είναι σαφώς ζητήματα προκαλούνται εξαιρετικά δυσοίωνες προβλέψεις για τον κατάλογο των συζητηθησομένων θεμάτων κατά την διάρκειαν αυτών των Διερευνητικών, αλλά και κυρίως, για τον τρόπον της Συντάξεως του διαβοήτου “Συνυποσχετικού” της Χάγης, οψέποτε και αν αυτό απαιτηθεί τελικά να συνταχθεί και να συμφωνηθεί, με δεδομένες τις αδιάλλακτες θέσεις της Τουρκίας και την αδιάλειπτη αποστροφήν της προς πολλές κρίσιμες από τις προβλέψεις εις την Νέαν Σύμβασιν για το Δίκαιον της Θαλάσσης (UNCLOSS III, 1982).

ε) H θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» και το Μνημόνιον «Τουρκίας-Τριπολίτιδος» που εξαφάνιζαν την ελληνική κυριαρχία από το ήμισυ του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. 

στ) Η Αμμόχωστος παραμένει ακόμη κατειλημμένη, κατά παράβασιν, μάλιστα, των 541/1983 και 550/1984 Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ εντός εκκωφαντικής σιγής από πλευράς της κυβερνήσεως πρίν την εσπευσμένην έναρξιν των “Διερευνητικών” όπου εντελώς ακατανοήτως εσύρθη η Ελλάς. 

ζ) Τις παραμονές ανακοινώσεως ενάρξεως των Διερευνητικών είχαμε i) δύο διεμβολισμούς ελληνικών σκαφών του Λιμενικού, από τουρκικόν σκάφος της ακτοφυλακής εις τα Ίμια, ii) πολλές τουρκικές υπερπτήσεις υπεράνω των Οινουσών, Παναγιάς και Στρογγύλης αλλά και iii) έκδοση τουρκικής NAVTEX ενιαυσίας δεσμεύσεως σχεδόν ολοκλήρου του Αιγαίου (για ολόκληρον το έτος 2021)! 

Προσοχή: Η επίκλησις και μόνη των γεγονότων αυτής της παραγράφου (ζ) αρκούσαν δια την άρνησιν από ελληνικής πλευράς της ενάρξεως “διερευνητικών” οι οποίες θα λειτουργήσουν ως “πλυντήριον” της τουρκικής επεκτατικής συμπεριφοράς εις βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου και απαλλαγής της Τουρκίας από τις κυρώσεις κατά την Σύνοδον της 25ην Μαρτίου 2021!

Τρίτη ερώτησις (Τρίπτυχος): α) Γιατί σύσσωμος η Κυβέρνησις και η Κοινοβουλευτική ομάς της ΝΔ, δεν απαίτησε  να θεραπευθούν όλα τα καταγγελθέντα υπό του κου Σαμαρά εναντίον της “συνδιερευνούσης” Τουρκίας, ώστε να αποδειχθεί εμπράκτως η πραγματική (δηλαδή η …υποκριτική) βούλησις της Τουρκίας να εδραιώσει «για εύλογον χρονικόν διάστημα, κλίμα καλής πίστεως και θελήσεως», δηλαδή την απαραίτητον προϋπόθεσιν την τεθείσα από την ιδίαν την ελληνικήν κυβέρνησιν ώστε να αρχίσουν αυτές οι συναντήσεις των Διπλωματικών Αντιπροσωπειών;

β) Γιατί η Αξιωματική Αντιπολίτευσις, εφόσον διεπίστωσε ότι η Κυβέρνησις δεν επιθυμεί να τηρήσει αυτά που η ιδία όρισε ως προϋποθέσεις ενάρξεως των “Διερευνητικών” (τα περί ανατροπής των αναθεωρητικών ενεργειών της Τουρκίας) δεν την έφερε ενώπιον των εθνικών ευθυνών της και ενώπιον των ιδίων των λεχθέντων υπ’ αυτής;

γ) Γιατί όμως, ουδέποτε εξεφράσθησαν κάποιες ισχυρές φωνές εναντίων όλων αυτών, από τον Δεκέμβριον και κατόπιν, όπου πλέον είχε αποφασισθεί… από το Βερολίνον η, καταναγκαστική δια την Ελλάδα έναρξις των “Διερευνητικών”;

Θα επανέλθωμεν…

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στη Δημοκρατία

ΠΗΓΗ: www.militaire.gr