Το ποδόσφαιρο είναι για πολλούς από εμάς μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις στον κόσμο. Πολλοί από εμάς προτιμούμε να περάσουμε το Σαββατοκύριακο μας παρακολουθώντας έναν αγώνα Champions League μεταξύ των καλύτερων ομάδων του κόσμου, με καλό φαγητό, ποτό και καλή παρέα, είτε στο σπίτι είτε στο αγαπημένο μας Sports bar.
Φυσικά η FIFA έχει ψιλιαστεί ότι δεν κάνουμε χωρίς ποδόσφαιρο, για αυτό και έχει δημιουργήσει πολλές (ίσως πάρα πολλές κατά τη γνώμη μας) διοργανώσεις. Conference, Nations League, κύπελλα εδώ, τουρνουά από εκεί, προ-προ-προκριματικά για μια μεγάλη διασυλλογική οργάνωση. Ορισμένες από αυτές θεωρούμε ότι είναι το λιγότερο αμφιλεγόμενες και θα τις αναλύσουμε παρακάτω. Για ευνόητους λόγους δε θα κάνουμε ανάλυση της Ελληνικής Super League, η οποία από μόνη της είναι μια πονεμένη ιστορία.
1. Το UEFA Conference League: Το Europa League…του Europa League
Επειδή όλες αυτές οι μεγάλες διοργανώσεις έχουνε και άλλα κίνητρα για τους παίκτες όπως το στοίχημα στο ποδόσφαιρο, η FIFA αποφάσισε να φτιάξει και το UEFA Conference League, το οποίο είναι το τρίτο σε σειρά δυναμικότητα Ευρωπαϊκό συλλογικό τουρνουά, πίσω από το Europa League και το Champions League.
Για εμάς τους πιο παλιούς, το Europa League είναι το παλιό κύπελλο UEFA το οποίο είχε μια αίγλη, και η κατάκτηση του σημαίνει κάτι σημαντικό. Πολλές φορές, ομάδες όπως η Τσέλσι, η Γιουνάιτεντ και άλλες κορυφαίες ομάδες, έχουν πανηγυρίσει το Europa και οι οπαδοί τους νιώθουν περήφανοι για την κατάκτηση του. Ωστόσο, ένα ακόμα, τρίτο ευρωπαϊκό τουρνουά ίσως να θεωρείται υπερβολή.
Το Conference δημιουργήθηκε το 2018 με το σκεπτικό να δοθεί η ευκαιρία και σε πιο μικρές ομάδες να παίξουν ευρωπαϊκά παιχνίδια, καθώς και να διεκδικήσουν ευρωπαική δόξα. Για να πούμε την πικρή αλήθεια, αν δεν υπήρχε το UEFA Conference League, ίσως να μην βλέπαμε ποτέ ευρωπαϊκή κούπα στην χώρα μας, και φυσικά αναφερόμαστε στον Ολυμπιακό που το κατέκτησε το 2023.
Ωστόσο, άλλη μια πικρή αλήθεια, είναι ότι στο Conference δύσκολα θα δούμε κορυφαίες ομάδες που πρωταγωνιστούν μόνιμα στο Champions League, όπως η Ρεάλ, η Σίτι, η Μπαρτσελόνα ή η Γιουβέντους. Με λίγα λόγια, το Conference League θεωρείται το farmer’s league της ποδοσφαιρικής Ευρώπης.
Όπως και να ‘χει, το Conference πολλές φορές μας προσφέρει άκρως ανταγωνιστικά παιχνίδια και μας χαρίζει συγκινήσεις όπως και τα πιο άλλα πιο ανεπτυγμένα ευρωπαϊκά τουρνουά.
2. Το Μουντιάλ: Ένα τουρνουά που έχει χάσει την αίγλη του
Πριν από πολλά χρόνια, κανένας από τους κορυφαίους παίκτες δεν θεωρούνταν GOAT (Greatest Of All Time) αν δεν κέρδιζε το Μουντιάλ με την χώρα του. Η αλήθεια είναι η συμμετοχή και μόνο στο μουντιάλ μέχρι και πριν μερικά χρόνια αποτελούσε όνειρο για όλους τους ποδοσφαιριστές.
Ακόμα και πιο σχετικά ‘αδύναμες’ ομάδες, έφτιαχναν ανταγωνιστικά σύνολα τα οποία διψούσαν για την νίκη και έπαιζαν για την φανέλα. Αυτό πλέον μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι δεν ισχύει.
Ένας πολύ μεγάλος λόγος για αυτό, είναι ότι το Μουντιάλ δεν προσφέρει κάποιο κίνητρο στους κορυφαίους ποδοσφαιριστές για να συμμετέχουν. Η συμμετοχή ενός κορυφαίου ποδοσφαιριστή, ο οποίος έχει παίξει 40 ματς στο πρωτάθλημα, 15 ματς στην Ευρώπη, 10 ματς κυπέλλου, μόνο εμπόδιο μπορεί να σταθεί στην μετέπειτα καριέρα του.
Φυσικά, πολλές φορές, οι ίδιοι οι χορηγοί απαιτούν από τους κορυφαίους σουπερσταρ να πάρουν μέρος σε ένα Μουντιάλ. Έτσι οι ποδοσφαιριστές συνήθως λαμβάνουν μέρος μόνο και μόνο για να χτίσουν το brand τους ή να κατακτήσουν και την τελευταία κούπα που τους λείπει από την τροπαιοθήκη τους.
Επιπλέον, το οικονομικό κίνητρο που υπάρχει από τις ομάδες που προσφέρουν εκατομμύρια στους superstars τους, καθώς και το τι σημαίνει αυτή τους η επένδυση να παίξει με εθνικές ομάδες χαμηλής δυναμικότητας (με ότι συνεπάγεται αυτό) είναι κάτι που ανησυχεί και τις 2 πλευρές.
Αν και το Μουντιάλ για εμάς τους ρομαντικούς είναι ίσως η κορυφαία διοργάνωση σε επίπεδο εθνικών, για τους ποδοσφαιριστές και τους συλλόγους που στην ουσία επιλέγουν πλέον τα παιχνίδια που θα ‘παίξουν’ αποτελεί πλέον αγγαρεία. Τις περισσότερες φορές μάλιστα, δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στο Champions League το οποίο έχει περισσότερα οικονομικά κίνητρα.
3. To UEFA Nations League
Αν το Μουντιάλ έχει χάσει την αξία, τότε το Nations League είναι τα ‘κάτεργα’ για κάθε ευρωπαίου ποδοσφαιριστή. Το Nation’s League ιδρύθηκε το 2021 και αποτελεί στην ουσία το Conference σε επίπεδο συλλόγων. Η αλήθεια είναι ότι δεν σημειώνει και την μεγαλύτερη τηλεθέαση, καθώς συμμετέχουν μεν υψηλού επιπέδου ομάδες, ωστόσο πολλές φορές κάνουν ροτέισον τους σουπερσταρ τους.
Πολλές φορές λειτουργεί ως προ-προκριματικά για το Euro, δίνοντας ευκαιρία και στις πιο μικρές ομάδες να μπορέσουν να διεκδικήσουν μια θέση στη τελική φάση του Ευρωπαϊκού Τουρνουά σε επίπεδο εθνικών.
Ωστόσο, το ήδη επιβαρυμένο πρόγραμμα των ποδοσφαιριστών, απλά δεν αντέχει και άλλους αγώνες. Αυτό που παρατηρείται είναι πλέον και από τον πιο ανίδεο από μπάλα, είναι ότι οι ποδοσφαιριστές αργούν να επανέλθουν μετά από τέτοιου είδους τουρνουά. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα καταστρέφονται και καριέρες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Σαμουέλ Ουμτιτί με το Μουντιάλ του 2022, όπου έπαιζε με ενέσεις για να μπορέσει να κατακτήσει το τρόπαιο, θυσιάζοντας ωστόσο την υπόλοιπη καριέρα του.
Δεν πρέπει όμως να μην αναφέρουμε ότι με το Nations League δίνονται ευκαιρίες και σε μικρότερες ομάδες (όπως δυστυχώς θεωρείται και η Ελλάδα μας) για να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο στα Euro. Αν και η Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να διεκδικήσει κάτι καλύτερο μέσω του Nations League, δε παύει να είναι η διοργάνωση που έχει μερικές από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις, όπου τα αουτσάιντερ κερδίζουν τα φαβορί.
Συμπερασματικά για τις 3 πιο αμφιλεγόμενες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις
Το να βλέπει κανείς ένα ματς του Nations League ή του Conference League ίσως είναι μεγαλύτερο μαρτύριο από το να δει αγώνα Α’ τοπικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος.
Ωστόσο, όταν σε αυτό το ματς παίζει η αγαπημένη μας ομάδα, τότε τα πράγματα αλλάζουν. Απλά σκεφτείτε ότι στο ίδιο ματς του Nations League, παίζει η Ελλάδα την πρόκριση της στα προκριματικά του Euro. Τότε ξαφνικά το Nations League φαντάζει τελικός Champions League στα μάτια μας.
Ίσως η FIFA να πάρει τα μέτρα της για την αποφυγή της υπερ χρησιμοποίησης των ποδοσφαιριστών σε τόσες πολλές διοργανώσεις, θέτωντας κάποιους κανόνες (περιορισμός στην συμμετοχή, προϋπόθεση χρησιμοποίησης ποδοσφαιριστών μικρότερης ηλικίας, κ.λπ.). Με τον τρόπο αυτό θα αναδειχθούν και νέα ταλέντα, ενώ θα δωθούν με τον σωστό τρόπο στα αουτσάιντερ να πάρουν μια γεύση από κορυφαίες διοργανώσεις, είτε διασυλλογικές είτε σε επίπεδο εθνικών.
