Έφυγε από τη ζωή ο γεωπόνος, καθηγητής και πρώην πρόεδρος του ΤΕΙ Θεσσαλίας, Δημήτρης Τασιόπουλος, σκορπίζοντας θλίψη σε συναδέλφους, συνεργάτες και φοιτητές που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του. Τη δυσάρεστη είδηση γνωστοποίησε με ανάρτησή του ο ομότιμος καθηγητής Φυτοπροστασίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Φώτης Γραβάνης.
Αναλυτικά αναφέρει τα εξής:
“Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΥ
Ένα από τηλεφώνου μήνυμα λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 19 προς 20/08/25 δεν κατόρθωσε να με ξυπνήσει από τον βαθύ ύπνο ως επακόλουθο της χθεσινής κουραστικής μέρας μου. Έμελλε όμως σήμερα στις 06:00, πρωί-πρωί με το ξύπνημα να γευθώ την πρώτη και πικρή είδηση της απώλειας του φίλου μου και συναδέλφου μου στο πρώην Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΥ.
«ΤΟΝ ΧΑΣΑΜΕ» έγραφε το μήνυμα από τον αριθμό τηλεφώνου του Δημήτρη.
Ο Δημήτρης Τασιόπουλος ήταν Γεωπόνος, Καθηγητής Φυτών Μεγάλης Καλλιέργειας στο π. ΚΑΤΕΕ και μετέπειτα Τ.Ε.Ι. Θασσαλίας. Ήταν ένα ήπιου χαρακτήρα άτομο, αγαπητό σε συνεργάτες του και σε φοιτητές του.
Συνεργαστήκαμε σε Εκπαιδευτικά και Ερευνητικά Προγράμματα κατά την διάρκεια της συνυπηρέτησής μας στο τότε Τμήμα Φυτικής Παραγωγής, συνχρηματοδοτηθέντα από Ευρωπαϊκούς πόρους (ΕΠΕΑΕΚ), στα οποία ήμουν Συντονιστής και Προϊστάμενος του Τμήματος. Επίσης, συνεργαστήκαμε σε Πρόγραμμα ERASMUS, με διεύρυνση δικτύου συνεργασίας που συντόνιζα, με Γερμανικά Πανεπιστήμια, στο οποίο ο Δημήτρης ήταν ο κατ’ εξοχήν πολύτιμος συνεργάτης ως πτυχιούχος και Διδάκτωρ, Γερμανικού Πανεπιστημίου. Αργότερα, ο Δημήτρης εξελέγη και διετέλεσε Αντιπρόεδρος και εν συνεχεία Πρόεδρος του Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας.
Πέραν του Ακαδημαϊκού χώρου, αναπτύξαμε φιλικές οικογενειακές σχέσεις. Μου είναι αξέχαστες οι οικογενειακές «έξοδοι» και τα ταξίδια μας στο εσωτερικό και εξωτερικό.
Αγαπητέ μου Δημήτρη, ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχούλα σου και ας δώσει δύναμη στην Αγνή, στις θυγατέρες σου Αλεξάνδρα και Νικολέττα, στους γαμβρούς σου και στα εγγόνια σου να αντέξουν την απώλειά σου. Εμείς, οι φίλοι σου, οι συνεργάτες σου και πρώην φοιτητές σου, θα σε θυμόμαστε για πάντα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ.”
